То марои меҳри ту дар дили рухи ту дар назар аст

تا مرا مهر تو در دل رخ تو در نظر است

Дили зи ғами музтарибу дидаи бхўнобаҳ тар аст

دل ز غم مضطرب و دیده به خونابه تر است

Оби чашми нигару хӯни дилами даҳ ки маро

آب چشمم نگر و خون دلم ده که مرا

Дили балоӣ дигару дидаи балои дгрост

دل بلای دگر و دیده بلای دگر است

То марои сӯхти ғамати поки зи хокистари ман

تا مرا سوخت غمت پاک ز خاکستر من

Дидаи аҳли назари толиби кӯҳл басар аст

دیدهٔ اهل نظر طالب کحل بصر است

Асари оташ ишқаст дарин хокистари ман

اثر آتش عشق است درین خاکستر من

Гар шавад кӯҳл диҳад нури басар зон асар аст

گر شود کحل دهد نور بصر زآن اثر است

Дар шабистони таманнои хатати ҳосили ман

در شبستان تمنای خطت حاصل من

Бар сар ҳар мижаи сад қатраи зи хӯн ҷигар аст

بر سر هر مژه صد قطره ز خون جگر است

Ҳаст сӯзи ҷигарами як шарар аз оташи дил

هست سوز جگرم یک شرر از آتش دل

Ин ҳама шамъ барафрӯхта зон як шарар аст

این همه شمع برافروخته زآن یک شرر است

Ҳар тарафи тири ту бар сина кушодаст дарӣ

هر طرف تیر تو بر سینه گشاده‌ست دری

То бидонанд ки маъвои дил дар бадар аст

تا بدانند که ماوای دل در به در است

Май расонади бФлки дили ҳамаи дами новаки оҳ

می‌رساند به فلک دل همه دم ناوک آه

Сабаб инаст ки пайвастаи азу дар ҳазар аст

سبب اینست که پیوسته ازو در حذر است

Чаҳ тавон ёфт зи озори фалаки ҷузи озор

چه توان یافت ز آزار فلک جز آزار

Шишаеро ки шикастии ҳамааш нештар аст

شیشه‌ای را که شکستی همه‌اش نیشتر است

Кас намекард нигоҳии брхи коҳии ман

کس نمی‌کرد نگاهی به رخ کاهی من

То бхок раҳат афтод чу зар муътабар аст

تا به خاک رهت افتاد چو زر معتبر است

Кӣмёгари амал аз хок раҳат гирад ёд

کیمیاگر عمل از خاک رهت گیرد یاد

Зонка дар сохтани хоки камол ҳунар аст

زانکه در ساختن خاک کمال هنر است

Манам он шамъи шабистони маломат ки маро

منم آن شمع شبستان ملامت که مرا

На ғам аз сӯхтан ва на ?илам аз қатъ сар аст

نه غم از سوختن و نه الم از قطع سر است

Шеваи ошиқӣ аз шамъ бибояд омухт

شیوه عاشقی از شمع بباید آموخت

Зонка ҳар чанд бибаранди сараши зинда тар аст

زانکه هرچند ببرند سرش زنده‌تر است

Оҳи азин ғам ки нёсуд дилами як соъат

آه ازین غم که نیاسود دلم یک ساعت

Зери ин гунбади дерина ки ҷой хатар астат

زیر این گنبد دیرینه که جای خطر است

Кунад шуд теғи забонӣ ки маро буд кунун

کند شد تیغ زبانی که مرا بود کنون

Новаки таъна ҳар беҳунариро сипар аст

ناوک طعنهٔ هر بی هنری را سپر است

Гуҳари ашки марои пеш касе қадар намонад

گهر اشک مرا پیش کسی قدر نماند

Мардуми чашмами азин восита бисёр тар аст

مردم چشمم ازین واسطه بسیار تر است

Раҳ надорам бсрои пардаи мақбул касе

ره ندارم به سراپردهٔ مقبول کسی

Ин балои шоҳиди номӯси марои парда дар аст

این بلا شاهد ناموس مرا پرده‌در است

Чашми бастами зи тамошои чаканам май тарсам

چشم بستم ز تماشا چه کنم می‌ترسم

Деви табъии пай ҳар сарви қади сим бар аст

دیو طبعی پی هر سرو قد سیم‌بر است

Монеъи фоида аҳл диланд аз хубон

مانع فایدهٔ اهل دلند از خوبان

Оҳи азин қавми казин қавми марои сад зарар аст

آه ازین قوم کزین قوم مرا صد ضرر است

Талаби коми дарин водии ҳурмон ҷаҳл аст

طلب کام درین وادی حرمان جهل است

Нахли умеди дарин хоки сияҳ бесамар аст

نخل امید درین خاک سیه بی ثمر است

Нест ёрӣ ки бигӯям ғами ағёр бова

نیست یاری که بگویم غم اغیار به او

Зини диёрами баҳамин воситаи майл сафар аст

زین دیارم به همین واسطه میل سفر است

Бкаҳ гӯям ғами дили пеш ки бигушоем роз

به که گویم غم دل پیشِ که بگشایم راز

Ёри ҳаркас ки шудам аз ғами ман бехабар аст

یار هرکس که شدم از غم من بی خبر است

Чаҳ намоями ҳамаро чашми басират кӯр аст

چه نمایم همه را چشم بصیرت کور است

Чаҳ сароем ҳамаро гӯши ниўшндаҳ кар аст

چه سرایم همه را گوش نیوشنده کر است

Биҷузи он сарвари соҳиби назари соиби рой

بجز آن سرور صاحب نظر صایب رای

Ки дили равшан ӯ ҷомеъи ҳасан сайр аст

که دل روشن او جامع حسن سیر است

Он зкии табъ ки дар ҳасани латофат ӯ ро

آن زکی طبع که در حسن لطافت او را

Кас надониста ки аз ҷинси малик ё башар аст

کس ندانسته که از جنس ملک یا بشر است

Ҷилваи шоҳиди лутфаши ҳамаро завқи расон

جلوهٔ شاهد لطفش همه را ذوق رسان

Тоири қӯти табъаши ҳамаи ҷои тир пар аст

طایر قوت طبعش همه جا تیر پر است

Малики атвори фалаки мартабаи абдурраҳмон

ملک اطوار فلک مرتبه عبدالرحمن

Ки дар рифъат ӯ саҷдаи гуҳи моҳ ва хур аст

که در رفعت او سجده‌گه ماه و خَور است

Пояи қадари сухан аз назар ӯст баланд

پایه قدر سخن از نظر اوست بلند

Онкии сарроф буд орифи қадар гуҳар аст

آنکه صراف بود عارف قدر گهر است

эй ки дар доираи дараки ҳамин қутби туе

ای که در دایره درک همین قطب تویی

Ҳар ки гирд ту кунад даври зи ту баҳра бар аст

هرکه گرد تو کند دور ز تو بهره‌بر است

Гоҳи парвози бтўФиқи ҳаводории бахт

گاه پرواز به توفیق هواداری بخت

Мурғи идроки турои чархи барин зер пар аст

مرغ ادراک ترا چرخ برین زیر پر است

Машав аз ҳоли дили зори фузулии ғофил

مشو از حال دل زار فضولی غافل

зи раҳи лутфу карам зонка зи худоам дар аст

ز ره لطف و کرم زانکه ز خُدّام در است

Карда ин аҳд ки то ҳаст бақадр имкон

کرده این عهد که تا هست به قدر امکان

Бикашад хон сухани пеши ту вена моҳзр аст

بکشد خوان سخن پیش تو وین ماحضر است

Бўлои ту казин рафъи ливои калимот

به ولای تو کزین رفع لوای کلمات

Рафъи ҳол дил зораст на мақсӯди ҷрост

رفع حال دل زارست نه مقصود جر است

Ҳаст умед ки то ходими даврони фалак

هست امید که تا خادم دوران فلک

Маҷлиси орои шаб ва шамъ фурӯз саҳар аст

مجلس آرای شب و شمع فروز سحر است

Раҳи эҳсони ту масдӯд нагардад ҳаргиз

ره احسان تو مسدود نگردد هرگز

Ки ман ва сад чу марои фоидаи зин раҳгузар аст

که من و صد چو مرا فایده زین رهگذر است