Хуб медонам вафо аз худ ҷафо аз ёри худ

خوب می دانم وفا از خود جفا از یار خود

Зонкаҳ ӯ дар кор худ хубаст ва ман дар кори худ

زآنکه او در کار خود خوبست و من در کار خود

Бигузар аз озорам эй бадхоҳ бар худ раҳм кун

بگذر از آزارم ای بدخواه بر خود رحم کن

Вар на май сӯзами туро бо оҳи оташбори худ

ور نه می سوزم ترا با آه آتشبار خود

Барқи оҳи оташинам май гудозади санг ро

برق آه آتشینم می گدازد سنگ را

намедиҳад бадхоҳ дар озори ман озори худ

می دهد بدخواه در آزار من آزار خود

Ман кӣм то афканди он сарв бар ман соя

من کیم تا افکند آن سرو بر من سایه

Коши бигузоради маро дар сояи девори худ

کاش بگذارد مرا در سایه دیوار خود

намекунад ҳар лаҳзаи рӯзамро сиёҳ аз дӯди оҳ

می کند هر لحظه روزم را سیاه از دود آه

Май кашами сад оҳ ҳар дам аз дили афкори худ

می کشم صد آه هر دم از دل افکار خود

эй ки аз дасти дилам ҳар дам шикоят ме кунӣ

ای که از دست دلم هر دم شکایت می کنی

Гар наме хоҳӣ бар афшони турраи таррори худ

گر نمی خواهی بر افشان طره طرار خود

Кардаам акрори ҷон додани фузулӣ дар раҳаш

کرده ام اکرار جان دادن فضولی در رهش

Гар кашандам бар нахоҳам гашт аз иқрори худ

گر کشندم بر نخواهم گشت از اقرار خود