Чу машшотаи бадасти он чини зулфи хам бахам гирад

چو مشاطه بدست آن چین زلف خم بخم گیرد

Бичин аз рашки дасташи нофаро дард шикам гирад

بچین از رشک دستش نافه را درد شکم گیرد

Биёади буии зулфаши ҷони ман то кӣ зи тани шабҳо

بیاد بوی زلفش جان من تا کی ز تن شبها

Бурун ояд сари роҳи насим субҳдам гирад

برون آید سر راه نسیم صبحدم گیرد

Қалам гирад равон аз бими хиҷлати дасти суратгар

قلم گیرد روان از بیم خجلت دست صورتگر

Чу суратгари паии тасвири он қомат қалам гирад

چو صورتگر پی تصویر آن قامت قلم گیرد

Бхўршиди он рух чун моҳ манимо эҳтирозӣ кун

بخورشید آن رخ چون ماه منما احترازی کن

Мабод он оина аз чашмаи хуршед нам гирад

مباد آن آینه از چشمه خورشید نم گیرد

Чароғ афрӯхт моҳ аз шамъи рӯяти майл он дорад

چراغ افروخت ماه از شمع رویت میل آن دارد

Казин пас равшанӣ аз партави хуршед кам гирад

کزین پس روشنی از پرتو خورشید کم گیرد

Ман аз лутф ту будам зинда кардӣ тарки он зини бас

من از لطف تو بودم زنده کردی ترک آن زین بس

Магари шамъи ҳаётами оташ аз барқ ситам гирад

مگر شمع حیاتم آتش از برق ستم گیرد

Фузулиро макун манъ аз сиришки оҳи дили носеҳ

فضولی را مکن منع از سرشک آه دل ناصح

Ки олам гирад ар зини сон сипаҳ созад илм гирад

که عالم گیرد ار زین سان سپه سازد علم گیرد