эй ки гӯйӣ ки дилат хӯн нашавад чун нашавад

ای که گویی که دلت خون نشود چون نشود

Чаҳ диласт онкии зи бедод батон хӯн нашавад

چه دلست آنکه ز بیداد بتان خون نشود

Равнақи ҳасани ту ҳар чанд ки афзӯн гардад

رونق حسن تو هر چند که افزون گردد

Ишқам он нест ки аз ҳасани ту афзӯн нашавад

عشقم آن نیست که از حسن تو افزون نشود

Дории он ҳасан кигар пеш ту ояд Лайлӣ

داری آن حسن که گر پیش تو آید لیلی

Натавонад ки туро бинад ва маҷнӯн нашавад

نتواند که ترا بیند و مجنون نشود

Рой ақласт ки дили гирди хатат гум гардад

رای عقلست که دل گرد خطت گم گردد

Ҳукм ишқаст казон доира берун нашавад

حکم عشقست کزان دایره بیرون نشود

наменивисам хати хунобаи блўҳи рухи зард

می نویسم خط خونابه بلوح رخ زرد

Оҳ агар глрхи ман воқиф мазмун нашавад

آه اگر گلرخ من واقف مضمون نشود

Ҳар чаҳ воқеъ шавад аз давр дарав нест сабот

هر چه واقع شود از دور درو نیست ثبات

Оқили он ба ки баҳри воқеа маҳзун нашавад

عاقل آن به که بهر واقعه محزون نشود

Ёрро ҳаст баҳоли ту фузулии раҳмӣ

یار را هست بحال تو فضولی رحمی

Ҳаст умед ки ин ҳол дигаргун нашавад

هست امید که این حال دگرگون نشود