Нишотам мекашад чун аз танами пайкон бурун ояд

نشاطم می‌کشد چون از تنم پیکان برون آید

Ки шояд домани пайкони гирифтаи ҷон бурун ояд

که شاید دامن پیکان گرفته جان برون آید

Нахоҳам монад зинда чун наҷотам додӣ аз ҳиҷрон

نخواهم ماند زنده چون نجاتم دادی از هجران

Бимирад ҳар шарар каз оташи сӯзон бурун ояд

بمیرد هر شرر کز آتش سوزان برون آید

Ғубории кони муқӣми даргаат то шуд наме хоҳад

غباری کان مقیم درگهت تا شد نمی‌خواهد

Ки гардад одами вазони равзаи ризвон бурун ояд

که گردد آدم وزان روضه رضوان برون آید

Баҳри чашмӣ ки ояд ҳамчуи дӯд аз ашк тар созад

بهر چشمی که آید همچو دود از اشک تر سازد

Сияҳи бахтӣ ки ӯ аз оташи ҳиҷрон бурун ояд

سیه‌بختی که او از آتش هجران برون آید

Ба ёди ғунчаи хандон ӯ мардум аҷаб набӯд

به یاد غنچه خندان او مردم عجب نبود

Ки аз хори мазоҳими ғунчаи хандон бурун ояд

که از خار مزاحم غنچه خندان برون آید

Нахоҳад баради вақти марги аҷал аз синаам ҷузи ғам

نخواهد برد وقت مرگ اجل از سینه‌ام جز غم

Ба хона ҳарчӣ бошад чун бикованд он бурун ояд

به خانه هرچه باشد چون بکاوند آن برون آید

Фузулӣ ҳаст дар дили тир ӯ бисёр май тарсам

فضولی هست در دل تیر او بسیار می‌ترسم

Ки бо сайлоби хӯн аз дида чун мижгон бурун ояд

که با سیلاب خون از دیده چون مژگان برون آید