Ҳар ки чароғии зи барқ оҳ надорад

هر که چراغی ز برق آه ندارد

Дар шаби ҳиҷрони сӯии ту роҳ надорад

در شب هجران سوی تو راه ندارد

Ҳар ки надорад дилӣ чу оинаи зоҳн

هر که ندارد دلی چو آینه زاهن

Дар рухи ту тоби як нигоҳ надорад

در رخ تو تاب یک نگاه ندارد

Ҳар ки надорад сиришку оҳи дамодам

هر که ندارد سرشک و آه دمادم

Даъвии ишқ ар кунад гувоҳ надорад

دعوی عشق ار کند گواه ندارد

Бе ту саросемаанд ақлу дилу ҷон

بی تو سراسیمه اند عقل و دل و جان

Ҳамчуи сипоҳӣ ки подшоҳ надорад

همچو سپاهی که پادشاه ندارد

Толиб васласт дил ва лек дамодам

طالب وصل است دل و لیک دمادم

Тоби мулоқоти гоҳ гоҳ надорад

تاب ملاقات گاه گاه ندارد

Меҳр ту кардаст чун ҳилоли қадам ро

مهر تو کردست چون هلال قدم را

Онкии ту дорӣ на меҳр моҳ надорад

آنکه تو داری نه مهر ماه ندارد

Аз ғаму андӯҳи рӯзгори фузулӣ

از غم و اندوه روزگار فضولی

Ҷуз дар пери Муғон паноҳ надорад

جز در پیر مغان پناه ندارد