Моҳи ман каз лаъли лаби комӣ ба ҳар ноком дод

ماه من کز لعل لب کامی به هر ناکام داد

Хостами ман низ коми худ маро дашном дод

خواستم من نیز کام خود مرا دشنام داد

Баради ҳушамро бдшномии лабаш ё соқӣ

برد هوشم را بدشنامی لبش یا ساقی

Баҳри мастӣ аз май талхии марои як ҷом дод

بهر مستی از می تلخی مرا یک جام داد

Музтариб будам ки оё чист қадарами пеш ӯ

مضطرب بودم که آیا چیست قدرم پیش او

Изтиробамро бдшномии лабаш ором дод

اضطرابم را بدشنامی لبش آرام داد

Мардум аз завқӣ ки дар дашноми он лаб ёфтам

مردم از ذوقی که در دشنام آن لب یافتم

Ҷони фидои ншأаҳи кони бода глФом дод

جان فدای نشأه کان باده گلفام داد

Чист ҷурми ман ки махсӯсами бдоғ ҳиҷр кард

چیست جرم من که مخصوصم بداغ هجر کرد

Онкӣ бар хон висоли худ салоӣ ом дод

آنکه بر خوان وصال خود صلای عام داد

Бас ки ҳушами барад гуфтораш надонистам ки ӯ

بس که هوشم برد گفتارش ندانستم که او

Ваъдаи куштани маро ё мужда анъом дод

وعده کشتن مرا یا مژده انعام داد

Бо фузулии меҳнати айёмро корӣ намонад

با فضولی محنت ایام را کاری نماند

Бехудӣ ӯро наҷот аз меҳнат айём дод

بی خودی او را نجات از محنت ایام داد