То марои савдои шамъи оризат дар сар набӯд

تا مرا سودای شمع عارضت در سر نبود

Синаам сӯзони дилами сад пораи чашмам тар набӯд

سینه ام سوزان دلم صد پاره چشمم تر نبود

Дар гиребони дилами рӯзӣ ки ишқат даст зад

در گریبان دلم روزی که عشقت دست زد

Ҳастемро ҷузи либоси нестӣ дар бар набӯд

هستیم را جز لباس نیستی در بر نبود

Ҷони ман рӯзӣ ки шавқи ҷавҳари теғ ту дошт

جان من روزی که شوق جوهر تیغ تو داشت

Дар ҷаҳони ному нишон аз ҷисм ва аз ҷавҳар набӯд

در جهان نام و نشان از جسم و از جوهر نبود

Аз азал танҳо маро шуд дарди танҳои насиб

از ازل تنها مرا شد درد تنهایی نصیب

Ғолибан ин дардро қобил касе дигар набӯд

غالبا این درد را قابل کسی دیگر نبود

Дар ҷаҳони ҷузи ошиқӣ корӣ накардам ихтиёр

در جهان جز عاشقی کاری نکردم اختیار

Чун кунам нисбати бмни кории азин беҳтар набӯд

چون کنم نسبت بمن کاری ازین بهتر نبود

Ҳичгаҳ ғмхонаҳамро сайл хӯн накушод дар

هیچگه غمخانه ام را سیل خون نگشاد در

Каз балои сад хайли баҳр диданам бар дар набӯд

کز بلا صد خیل بهر دیدنم بر در نبود

Пеши азин ҳоли фузулиро намедидам хароб

پیش ازین حال فضولی را نمی دیدم خراب

Дар дил ӯ ғолибан дарду ғам дилбар набӯд

در دل او غالبا درد و غم دلبر نبود