Латифаст он парии он ба ки аз мардум ниҳон ояд

لطیفست آن پری آن به که از مردم نهان آید

Мабодо гар фитад нур назар биравӣ гарон ояд

مبادا گر فتد نور نظر بروی گران آید

Бисӯз эй оташи дили устихони синаро як як

بسوز ای آتش دل استخوان سینه را یک یک

Мабодои тири он абрӯи камон бар устихон ояд

مبادا تیر آن ابرو کمان بر استخوان آید

Равад сад оҳи ман то осмон ҳар дами вазони ҳаряк

رود صد آه من تا آسمان هر دم وزان هریک

Балое гардад ва бар ҷони ман аз осмон ояд

بلایی گردد و بر جان من از آسمان آید

Шудам маҳрӯм то ҳаддӣ ки нагузорад марои ҳайрат

شدم محروم تا حدی که نگذارد مرا حیرت

Ки васли дӯст дар дил бугзарад ё бар забон ояд

که وصل دوست در دل بگذرد یا بر زبان آید

Паии дафъи рақиб аз оҳи дили як дами ним холӣ

پی دفع رقیب از آه دل یک دم نیم خالی

Яке аз сад ҳазорон тир шояд бар нишон ояд

یکی از صد هزاران تیر شاید بر نشان آید

Бмрдн раст дил аз ҷон ва омад ҷониби Кувайт

بمردن رست دل از جان و آمد جانب کویت

з ҷон бигузашт аз дасти ғамат то кӣ бҷон ояд

ز جان بگذشت از دست غمت تا کی بجان آید

Фузулии нақд ҷон кардӣ нисори муждаи васлаш

فضولی نقد جان کردی نثار مژده وصلش

Чаҳ хоҳӣ кардгар ногоҳ он сарв равон ояд

چه خواهی کرد گر ناگاه آن سرو روان آید