Гар фалак бо теғи кин бар синаам чоки афканд

گر فلک با تیغ کین بر سینه ام چاک افکند

Дили зи чок синаам оташ бар афлоки афканд

دل ز چاک سینه ام آتش بر افلاک افکند

Хокро бар сари тавон бардошт аз роҳи шараф

خاک را بر سر توان برداشت از راه شرف

Ҳар куҷои он сарви қомати соя бар хоки афканд

هر کجا آن سرو قامت سایه بر خاک افکند

Пок кун дилро зи олоиш ки сӯзи ишқ ро

پاک کن دل را ز آلایش که سوز عشق را

Ҳаст ин одат ки партав бар дили поки афканд

هست این عادت که پرتو بر دل پاک افکند

Дар дилу ҷони шавқи лаълатро наҳафтум он манам

در دل و جان شوق لعلت را نهفتم آن منم

Котширо то кунад пинҳони бхошоки афканд

کاتشی را تا کند پنهان بخاشاک افکند

Аз камоли заъф ман набӯд аҷаб гар ҳастем

از کمال ضعف من نبود عجب گر هستیم

Ихтилофӣ дар миёни аҳли идроки афканд

اختلافی در میان اهل ادراک افکند

Чун диҳад носеҳи маро аз гиряи таскин дар ғамат

چون دهد ناصح مرا از گریه تسکین در غمت

Хоки роҳатро магар дар чашми намноки афканд

خاک راهت را مگر در چشم نمناک افکند

Чун нигаҳ дорад фузулии шишаи дилро дуруст

چون نگه دارد فضولی شیشه دل را درست

Зини ҳамаи сангӣ ки он бдхўӣ бе боки афканд

زین همه سنگی که آن بدخوی بی باک افکند