Пеши ту гул аз шарми срондохтаҳ дар пеш

پیش تو گل از شرم سرانداخته در پیش

Гуё ки пушаймон шуда аз омадани хеш

گویا که پشیمان شده از آمدن خویش

Гули ҷой басар дорад агар бугсалад аз хор

گل جای بسر دارد اگر بگسلد از خار

эй гули манишин пеши рақибони бидонадяш

ای گل منشین پیش رقیبان بداندیش

Дар боғ чаро перҳани гул шудаи хунин

در باغ چرا پیرهن گل شده خونین

эй гули ту магар бар раг булбул зада неш

ای گل تو مگر بر رگ بلبل زده نیش

Чун ғунчаи хандон ки шавад гули зи дами бод

چون غنچه خندان که شود گل ز دم باد

Носеҳи зи дами сард ту шуд оташи дил беш

ناصح ز دم سرد تو شد آتش دل بیش

Гар синаи шикофами дили сад пораи намояд

گر سینه شکافم دل صد پاره نماید

Чун ғунча чаро фош кунам ҳоли дили риш

چون غنچه چرا فاش کنم حال دل ریش

Чун рух бинмудӣ бидиҳ аз лаъли лабати ком

چون رخ بنمودی بده از لعل لبت کام

Дар даври гули он ба ки кунад каси тарабу айш

در دور گل آن به که کند کس طرب و عیش

Брбўди дилу дайни ман он ғамзаи фузулӣ

بربود دل و دین من آن غمزه فضولی

Фарёди з бе бокӣ он кофари бдкиш

فریاد ز بی باکی آن کافر بدکیش