Чаҳ даъвӣ мекунӣ эй ғунча бо лаъли гуҳарбораш

چه دعوی می‌کنی ای غنچه با لعل گهربارش

Чаҳ май гӯйӣ агар хоҳанд аз ту лутфи гуфтораш

چه می گویی اگر خواهند از تو لطف گفتارش

Макун тасвири он қомати мусаввир май шӯии расво

مکن تصویر آن قامت مصور می شوی رسوا

Чаҳ меояд зи дастат аз ту гар хоҳанд рафтораш

چه می آید ز دستت از تو گر خواهند رفتارش

зи рашк ӯ кдўртҳост эй ойӣна дар табъат

ز رشک او کدورتهاست ای آیینه در طبعت

Дили худ соф кун то баҳраи ёбии зи дидораш

دل خود صاف کن تا بهره یابی ز دیدارش

Чаҳ қадараст ин ки аз ҳар ҷо қадам бардошта он ма

چه قدرست این که از هر جا قدم برداشته آن مه

Фитодаи офтоб ва бар замин молидаа рухсораш

فتاده آفتاب و بر زمین مالیده رخسارش

Чу табъи нозукаши озор ман хоҳад манол эй дил

چو طبع نازکش آزار من خواهد منال ای دل

Макун корӣ ки озорӣ расад аз манъи озораш

مکن کاری که آزاری رسد از منع آزارش

Наҷоти дили зи доми ғами хат ӯ медиҳад зонрў

نجات دل ز دام غم خط او می دهد زانرو

Хат озодяш хонанд дилҳои гирифтораш

خط آزادیش خوانند دلهای گرفتارش

Наҳафтум пеши ёр аз таънаи ағёри дарди дил

نهفتم پیش یار از طعنه اغیار درد دل

Аҷаби дард дилӣ дорам ки мумкин нест изҳораш

عجب درد دلی دارم که ممکن نیست اظهارش

зи беҳбуди фузулӣ гар кунам қатъи назар шояд

ز بهبود فضولی گر کنم قطع نظر شاید

Ки мебайнам нахоҳад баради ҷон аз чашми бемораш

که می‌بینم نخواهد برد جان از چشم بیمارش