зи оташини рӯеи ҷудо май афканди даврони маро

ز آتشین‌رویی جدا می‌افکند دوران مرا

Чун шарар албата хоҳад кишти ин ҳиҷрони маро

چون شرر البته خواهد کشت این هجران مرا

Коши хӯн дида бинишонад ғубор ҳастем

کاش خون دیده بنشاند غبار هستیم

Чанд дорад гирди боди оҳи саргардони маро

چند دارد گرد باد آه سرگردان مرا

Ончнин аз дида мардум намекардам ниҳон

آنچنین از دیده مردم نمی‌کردم نهان

Гар набӯдӣ ҷавҳари шавқи лабат дар ҷони маро

گر نبودی جوهر شوق لبت در جان مرا

Аз парӣ рухсора дорам даруни дили ғамӣ

از پری‌رخساره دارم درون دل غمی

Ваа ки хоҳад кард расвои ин ғами пинҳони маро

وه که خواهد کرد رسوا این غم پنهان مرا

То куҷо хоҳад шикастам дод бози афканди давр

تا کجا خواهد شکستم داد باز افکند دور

Чарх чун тир аз камони абрӯии ҷонони маро

چرخ چون تیر از کمان ابروی جانان مرا

Пеши хубонгар бадӣ гуяд рақиб аз ман чаҳ бок

پیش خوبان گر بدی گوید رقیب از من چه باک

Хуб медонанд дар роҳи вафои хубони маро

خوب می‌دانند در راه وفا خوبان مرا

Буд пинҳони дарди ишқи ман фузулии муддатӣ

بود پنهان درد عشق من فضولی مدتی

Кард расвои пеши мардуми дидаи гирёни маро

کرد رسوا پیش مردم دیده گریان مرا