Гар на дар дили меҳри он рӯй чу ма дорад чароғ

گر نه در دل مهر آن روی چو مه دارد چراغ

Чист ин сӯзӣ ки шабҳои сияҳ дорад чароғ

چیست این سوزی که شب‌های سیه دارد چراغ

Риштаи ҷони сўздм ҳар шаби зи ғайрат гарчи рӯ

رشتهٔ جان سوزدم هر شب ز غیرت گرچه رو

Ман чунин маҳрӯм ва дар базми ту раҳ дорад чароғ

من چنین محروم و در بزم تو ره دارد چراغ

То хабар аз васли он хуршед ёбад ҷон диҳад

تا خبر از وصل آن خورشید یابد جان دهد

Чашм бар роҳи насим сбҳгаҳ дорад чароғ

چشم بر راه نسیم صبحگه دارد چراغ

Бегунаҳ май сӯзад аз барқи ситами парвона ро

بی‌گنه می‌سوزد از برق ستم پروانه را

Чун нагардад қобили оташ гунаҳ дорад чароғ

چون نگردد قابل آتش گنه دارد چراغ

Зоҳдои майхонаи ҳам аз оташ ме равшанаст

زاهدا میخانه هم از آتش می روشنست

Неи ҳамин хилвати сарой хонқаҳ дорад чароғ

نی همین خلوت‌سرای خانقه دارد چراغ

Дар раҳати он ба ки дил бар қавли носеҳ кам нуҳум

در رهت آن به که دل بر قول ناصح کم نهم

Роҳи рӯ аз бод май бояд нигаҳ дорад чароғ

راه رو از باد می‌باید نگه دارد چراغ

Зулматами равшани фузулии зи оташ бедод ӯст

ظلمتم روشن فضولی ز آتش بیداد اوست

Хонаи дарвеши байн каз лутф шаҳ дорад чароғ

خانه درویش بین کز لطف شه دارد چراغ