Кард аз хӯни ҷигари чархи танамро намнок

کرد از خون جگر چرخ تنم را نمناک

Ки зи ман гирди наёбад чу маро созад хок

که ز من گرد نیابد چو مرا سازد خاک

Асар бода нобаст ки дар сари дард

اثر باده نابست که در سر درد

Беҷиҳат нест ки май хезад ва меуфтад ток

بی جهت نیست که می خیزد و می افتد تاک

Ҳамаи дам бар сари ман санги бало май орад

همه دم بر سر من سنگ بلا می آرد

Магар аз оҳи дилами рехти баннои афлок

مگر از آه دلم ریخت بنای افلاک

Ҳаст мазмуни хати сабзаи хоки лаҳадам

هست مضمون خط سبزه خاک لحدم

Орзӯии хати сабзӣ ки маро кард ҳалок

آرزوی خط سبزی که مرا کرد هلاک

Гар кунӣ зи олоиш май худ чаҳ аҷаб

گر کنی ز آلایش می خود چه عجب

Ҳаст домони Масеҳ аз ҳамаи олоиши пок

هست دامان مسیح از همه آلایش پاک

Чок чокаст марои синау меҳри рух ӯ

چاک چاکست مرا سینه و مهر رخ او

намезанад теғ дигар бар дили ман аз ҳар чок

می زند تیغ دگر بر دل من از هر چاک

Мардуми чашми фузулии з рахт ёфта завқ

مردم چشم فضولی ز رخت یافته ذوق

Кам мабод аз ҷаҳони мардуми соҳти идрок

کم مباد از جهان مردم صاحت ادراک