БтрФи турраи дастори зебии басти ёр аз гул

بطرف طره دستار زیبی بست یار از گل

Чаҳ сарваст ин ки дорад барг аз насрину бор аз гул

چه سروست این که دارد برگ از نسرین و بار از گل

Чу ғунчаи сад гиреҳ бар ришта корам фитод аз ғам

چو غنچه صد گره بر رشته کارم فتاد از غم

Сӯй гулзор рафтам борҳо нагушӯд кор аз гул

سوی گلزار رفتم بارها نگشود کار از گل

Кашидам серума дар чашм аз хоки кафи поиш

کشیدم سرمه در چشم از خاک کف پایش

Аҷаб ойӣна дорам ки мегирад ғубор аз гул

عجب آیینه دارم که می گیرد غبار از گل

Қарорӣ гар надорад дар чамани гули ҷой он дорад

قراری گر ندارد در چمن گل جای آن دارد

Сабои бӯеи з ту овардау бардаи қарор аз гул

صبا بویی ز تو آورده و برده قرار از گل

Маро бо доғҳои тоза дорад ишқи ту зонсон

مرا با داغهای تازه دارد عشق تو زانسان

Ки гирданд музайяни хорро фасли баҳор аз гул

که گرداند مزین خار را فصل بهار از گل

Бигӯаш гул агар гуяд сабои васфи гули рӯят

بگوش گل اگر گوید صبا وصف گل رویت

зи булбул беш хезади нола беихтиёр аз гул

ز بلبل بیش خیزد ناله بی اختیار از گل

Зад он абрӯи камони сад тир бар ман ваа чаҳ бахтаст ин

زد آن ابرو کمان صد تیر بر من وه چه بختست این

Касон аз хор гул чинанд ва мо чидем хор аз гул

کسان از خار گل چینند و ما چیدیم خار از گل

Фузулиро чаҳ суд аз сайри гулшан бе гули рӯят

فضولی را چه سود از سیر گلشن بی گل رویت

Чу бар ёди ту ӯро мефазояд хори хор аз гул

چو بر یاد تو او را می فزاید خار خار از گل