Нафасӣ нест таманнои ту беруни зи серум

نفسی نیست تمنای تو بیرون ز سرم

Ту зи ман бехабарӣ кӣ зи ту ман бе хабарам

تو ز من بی خبری کی ز تو من بی خبرم

Гарчи даврии з назар нест зи ҳиҷрами гила

گرچه دوری ز نظر نیست ز هجرم گله

Ҳар куҷо менагарм бози туе дар назарам

هر کجا می نگرم باز تویی در نظرم

Фалак аз оташи рухсори ту даврами афканд

فلک از آتش رخسار تو دورم افکند

Чун насузад ғами ин ҳиҷри басони шарарам

چون نسوزد غم این هجر بسان شررم

Асари дард туам ҳаст зи ман то асрист

اثر درد توام هست ز من تا اثریست

Марди ин дарди ним коши нмондии асарам

مرد این درد نیم کاش نماندی اثرم

Ғаразам буд фано дар раҳи ишқати сад шукр

غرضم بود فنا در ره عشقت صد شکر

Ки басари манзили мақсӯди расонади ин сафарам

که بسر منزل مقصود رساند این سفرم

Ғам дил хӯрдам ва аз сина бурунаш кардам

غم دل خوردم و از سینه برونش کردم

Чаҳ тавон кард хатар дошт зи сӯзи ҷигарам

چه توان کرد خطر داشت ز سوز جگرم

Фориғ аз ман магзар бар сари ман на қадамӣ

فارغ از من مگذر بر سر من نه قدمی

Ки бароаи ту ман аз хоки раҳи афтодаи терм

که براه تو من از خاک ره افتاده ترم

Дар хаёлам ҳама онаст ки меРом буфот

در خیالم همه آنست که میرم بوفات

БҷФоим бикаш ар ҳаст хаёл дигарам

بجفایم بکش ار هست خیال دگرم

Оташи ҳиҷри фузулии ҷигарамро май сӯхт

آتش هجر فضولی جگرم را می سوخت

Ки бирав об наме рехти дамии чашми терм

که برو آب نمی ریخت دمی چشم ترم