Оташини рӯе каз ӯ чун шамъ бо чашми терм

آتشین رویی کز او چون شمع با چشم ترم

Зинда хоҳам шуд пас аз мурдан гар ояд бар серум

زنده خواهم شد پس از مردن گر آید بر سرم

Сӯхтами носеҳи мадаи пандами мабодо каз дамат

سوختم ناصح مده پندم مبادا کز دمت

Бар фурӯзад оташӣ гар ҳаст дар хокистарам

بر فروزد آتشی گر هست در خاکسترم

Хор хокистар шавад зи оташи манам он оташӣ

خار خاکستر شود ز آتش منم آن آتشی

Каз ҷафо хокистарам гаштаст хори бистарам

کز جفا خاکسترم گشتست خار بسترم

Мардуми чашмами зи тоби меҳр рухсорат гудохт

مردم چشمم ز تاب مهر رخسارت گداخت

Ҳаст бими сад балои зини эҳтироқи ахтарам

هست بیم صد بلا زین احتراق اخترم

БеРахш бар сӯзи мангар шамъ хандад давр нест

بی رخش بر سوز من گر شمع خندد دور نیست

Оташии нодида май сӯзади тани ғами пурварам

آتشی نادیده می سوزد تن غم پرورم

Шуълааст аз чокҳои паҳлавии ман сар зада

شعله است از چاکهای پهلوی من سر زده

ё манам парвона бигирифтаст оташ бар танам

یا منم پروانه بگرفتست آتش بر تنم

Куфр мехонанд бе дардони фузулии ишқ ро

کفر می خوانند بی دردان فضولی عشق را

Гар дарин аҳли риё ислом бошад кофарам

گر درین اهل ریا اسلام باشد کافرم