Бидида серума аз хоки роҳ ёр ме хоҳам

بدیده سرمه از خاک راه یار می خواهم

Вале онрои ниҳон аз дида ағёр ме хоҳам

ولی آنرا نهان از دیده اغیار می خواهم

Чаҳ Лутфӣаст ин ки бедоди худ аз ман кам наме созад

چه لطفیست این که بیداد خود از من کم نمی سازد

Чу медонад ки ман бедод ӯ бисёр ме хоҳам

چو می داند که من بیداد او بسیار می خواهم

Нагӯяд каси зи шарҳи меҳнати ман пеш ӯ ҳарфӣ

نگوید کس ز شرح محنت من پیش او حرفی

Дарин меҳнати мадад аз нолҳоӣ зор ме хоҳам

درین محنت مدد از نالهای زار می خواهم

намехоҳам ки бинад ҳеҷ кас дар хоби он ма ро

نمی خواهم که بیند هیچ کس در خواب آن مه را

Ҳамаи шаб чун нанолам халқро бедор ме хоҳам

همه شب چون ننالم خلق را بیدار می خواهم

Аҷал аз бими хиҷлати сӯй ман ноед чу ме донад

اجل از بیم خجلت سوی من ناید چو می داند

Казу ман чораи дарди дил бемор ме хоҳам

کزو من چاره درد دل بیمار می خواهم

Бомидӣ ки хандад бар таманнои маҳоли ман

بامیدی که خندد بر تمنای محال من

Бгриаҳи коми дил зон лаъли шукр бор ме хоҳам

بگریه کام دل زان لعل شکر بار می خواهم

Фузулии риштаи ҷон аз ғами зулфаш гиреҳ дорад

فضولی رشته جان از غم زلفش گره دارد

Кушоди ин гиреҳ зон турра таррор ме хоҳам

گشاد این گره زان طره طرار می خواهم