зи оҳами сӯхт бе меҳри рахти ма , дӯши кавкаби ҳам

ز آهم سوخت بی‌مهرِ رُخَت مَهْ، دوش کوکب هم

Бихоҳад сӯхти гардун гар барорам оҳии имшаби ҳам

بخواهد سوخت گردون گر برآرم آهی امشب هم

Танам май сӯхти шабҳо оташии дӯш аз дилам сар зад

تنم می‌سوخت شب‌ها آتشی دوش از دلم سر زد

Ки дар оби арақи худро фиканд аз тоб ӯ таби ҳам

که در آب عرق خود را فکند از تاب او تب هم

намегирданд дилро ғарқаи гирдоби занхдонаш

نمی‌گرداند دل را غرقهٔ گرداب زنخدانش

Агар мавҷӣ намеомад ба ӯ аз пеши ғабғаби ҳам

اگر موجی نمی‌آمد به او از پیش غبغب هم

Лаб аз зикри даҳони дӯсти бастами эҳтиётами байн

لب از ذکر دهان دوست بستم احتیاطم بین

Казин рози ниҳон воқиф намехоҳам шавад лаби ҳам

کزین راز نهان واقف نمی‌خواهم شود لب هم

Ба ёрб ёрбам дил дошт таскин чун кунам ёрб

به یارب یاربم دل داشت تسکین چون کنم یارب

Дамӣ каз заъф тан набӯд марои ёрои ёрб ҳам

دمی کز ضعف تن نبود مرا یارای یارب هم

Чаҳ сони гирами Аннани шаҳсавориро ки аз тундӣ

چه سان گیرم عنان شهسواری را که از تندی

намехоҳад ки гирд ман расад бар наъли мураккаби ҳам

نمی‌خواهد که گرد من رسد بر نعل مرکب هم

Фузулӣ аз майу маҳбӯби як дами нестии ғофил

فضولی از می و محبوب یک دم نیستی غافل

Биҳамдиллоҳ ки лутфи табъи дорӣ , ҳасани машраби ҳам

بحمدالله که لطفِ طبع داری، حُسنِ مشرب هم