Ман ба ғам ху кардаам ҷузи ғам наме бояд маро

من به غم خو کرده‌ام جز غم نمی‌باید مرا

Вари зи ғам завқӣ расад он ҳам наме бояд маро

ور ز غم ذوقی رسد آن هم نمی‌باید مرا

Гар гризонми зи худ дар дашти азлат давр нест

گر گریزانم ز خود در دشت عزلت دور نیست

Ваҳшем ҷинс банӣ одам наме бояд маро

وحشیم جنس بنی‌آدم نمی‌باید مرا

Кас намехоҳам ки байнамгар ҳамаи чашм ман аст

کس نمی‌خواهم که بینم گر همه چشم من است

Ихтилоти мардуми олам наме бояд маро

اختلاط مردم عالم نمی‌باید مرا

Соқио чун май диҳии бахши маро бар хоки рез

ساقیا چون می دهی بخش مرا بر خاک ریز

Май наме нӯшами дили хуррам наме бояд маро

می نمی‌نوشم دل خرم نمی‌باید مرا

намедиҳад рахти нишотамро ба сайлоби сиришк

می‌دهد رخت نشاطم را به سیلاب سرشک

Бе ҷамолати дидаи пари нам наме бояд маро

بی‌جمالت دیده پر نم نمی‌باید مرا

Бо суфолии қонеъами пари дард дар кӯии Муғон

با سفالی قانعم پر درد در کوی مغان

Маснади ҷамшеду ҷоми ҷам наме бояд маро

مسند جمشید و جام جم نمی‌باید مرا

Бо ҷафоӣ ӯ фузулӣ аз вафои мустағнӣам

با جفای او فضولی از وفا مستغنیم

Бо ҷароҳати хўшдлми марҳам наме бояд маро

با جراحت خوشدلم مرهم نمی‌باید مرا