намехоҳам ба ӯ дарди дили сад пора бинивисам

نمی‌خواهم به او درد دل صد پاره بنویسم

Ки медонам нахоҳад хондгар сад бора бинивисам

که می دانم نخواهد خواند گر صد باره بنویسم

зи роҳати рези баҳри хушк кардани хок бар хаттӣ

ز راهت ریز بهر خشک کردن خاک بر خطی

Ки ман бо хӯни дил бар сафҳа рухсора бинивисам

که من با خون دل بر صفحه رخساره بنویسم

зи ҷунбиши афканд монанди мижгони хомаро ҳайрат

ز جنبش افکند مانند مژگان خامه را حیرت

Чу хоҳам васфи рӯйиш дар дам назора бинивисам

چو خواهم وصف رویش در دم نظاره بنویسم

Бғрбти сӯхтам рӯзӣ нагуфт он моҳи мшгини хат

بغربت سوختم روزی نگفت آن ماه مشگین خط

Ки орми ёду мактубии бон бечора бинивисам

که آرم یاد و مکتوبی بآن بیچاره بنویسم

зи санги хора то рӯзи қиёмат сар занад оташ

ز سنگ خاره تا روز قیامت سر زند آتش

зи сӯзи дил агар ҳарфии бснг хора бинивисам

ز سوز دل اگر حرفی بسنگ خاره بنویسم

Нахоҳад хонд каси афсонаи Фарҳоду маҷнӯн ро

نخواهد خواند کس افسانه فرهاد و مجنون را

Агар шарҳи ғами худро ман овора бинивисам

اگر شرح غم خود را من آواره بنویسم

Фузулӣ кард теғи ғами қалам ҳар устихонам ро

فضولی کرد تیغ غم قلم هر استخوانم را

Ки бо ҳар як ҳисоби зулми он хунхора бинивисам

که با هر یک حساب ظلم آن خونخواره بنویسم