Май рӯми зини шаҳр ва дар дили меҳри моҳӣ май барам

می روم زین شهر و در دل مهر ماهی می برم

Кӯҳи дардӣ бо тан чун барги коҳӣ май барам

کوه دردی با تن چون برگ کاهی می برم

Аз сари Кувайт сафар навъеаст аз девонагӣ

از سر کویت سفر نوعیست از دیوانگی

Ин қадари ман ҳам бкўии ақли роҳӣ май барам

این قدر من هم بکوی عقل راهی می برم

Аз маломат чун раҳам каз нола ҳарҷо май рӯм

از ملامت چون رهم کز ناله هرجا می روم

Бар гирифтории худ бо худ гувоҳӣ май барам

بر گرفتاری خود با خود گواهی می برم

Кӣ тавонам бар забон оварад номи даврят

کی توانم بر زبان آورد نام دوریت

Ман ки сад файз аз рахт дар ҳар нигоҳӣ май барам

من که صد فیض از رخت در هر نگاهی می برم

Гар баради завқи висолат аз дили ман давр нест

گر برد ذوق وصالت از دل من دور نیست

Ин ки рашкӣ аз рақибони ту гоҳе май барам

این که رشکی از رقیبان تو گاهی می برم

Дили зи бӯяти дида аз рӯят сарварӣ доштанд

دل ز بویت دیده از رویت سروری داشتند

Май рӯми ҳолои пар аз ашкӣу оҳӣ май барам

می روم حالا پر از اشکی و آهی می برم

Гар кунам майхонаро манзили фузулӣ давр нест

گر کنم میخانه را منزل فضولی دور نیست

Чун кунам аз бими ғами онҷои паноҳӣ май барам

چون کنم از بیم غم آنجا پناهی می برم