Нисбати шамшод бо он сарви қомат чун кунам

نسبت شمشاد با آن سرو قامت چون کنم

Вар кунам бо таънаи аҳли маломат чун кунам

ور کنم با طعنه اهل ملامت چون کنم

намекунад расвои маро ҳар ҷо ки бошам дӯди оҳ

می کند رسوا مرا هر جا که باشم دود آه

Сахт душвораст рафъи ин аломат чун кунам

سخت دشوارست رفع این علامت چون کنم

Ҷуз маломат нест расми роҳи паймоёни ишқ

جز ملامت نیست رسم راه پیمایان عشق

Ман дарин раҳи даъвии сабру саломат чун кунам

من درین ره دعوی صبر و سلامت چون کنم

Ҳаст аз сари дилами пери Муғонро огаҳӣ

هست از سر دلم پیر مغان را آگهی

Мункири ҳис чун шавам нафии каромат чун кунам

منکر حس چون شوم نفی کرامت چون کنم

Дар намеояд балои рӯзи ҳиҷрон дар ҳисоб

در نمی آید بلای روز هجران در حساب

Нисбати ин рӯз бо рӯзи қиёмат чун кунам

نسبت این روز با روز قیامت چون کنم

Чун матоъӣ нест ҷузи меҳнати сарои дард ро

چون متاعی نیست جز محنت سرای درد را

Ман дарин меҳнати сарои майли иқомат чун кунам

من درین محنت سرا میل اقامت چون کنم

Гарчи май Фрмоидми носеҳи фузулии тарки ишқ

گرچه می‌فرمایدم ناصح فضولی ترک عشق

Оқилам , корӣ ки май оради надомат чун кунам

عاقلم، کاری که می‌آرد ندامت چون کنم