Биёади қади ту бар сина ҳар алиф ки буридам

بیاد قد تو بر سینه هر الف که بریدم

Хаттии зи калаки адам бар вуҷӯд хеш кашидам

خطی ز کلک عدم بر وجود خویش کشیدم

Бсинаҳ бе ту басии доғҳои тозаи ниҳодам

بسینه بی تو بسی داغهای تازه نهادم

Шукуфаи аҷаб аз навбаҳори ишқи бчидм

شکوفه عجب از نوبهار عشق بچیدم

Вафои зи сарви қадӣ хостам нагашт муяссар

وفا ز سرو قدی خواستم نگشت میسر

Зиҳии ҷафо ки нашуд борвари ниҳоли умедам

زهی جفا که نشد بارور نهال امیدم

Гул нишот манаст аз ҳавои васли шигифта

گل نشاط منست از هوای وصل شگفته

Басони ғунчаи ббўии ту ҷома ки буридам

بسان غنچه ببوی تو جامه که بریدم

Бароаи дӯст ғуборӣ надидам аз тани хокӣ

براه دوست غباری ندیدم از تن خاکی

Чаҳ суръатаст ки худ ҳам бигард худ нарасидам

چه سرعتست که خود هم بگرد خود نرسیدم

Нишон намонад зи ман дар талаб валек чаҳ ҳосил

نشان نماند ز من در طلب ولیک چه حاصل

Ки кас надонад нишонам аз ончӣ май тлбидм

که کس نداند نشانم از آنچه می طلبیدم

Сипеҳр май шунӯди оҳу нолаи ту фузулӣ

سپهر می شنود آه و ناله تو فضولی

Ба оҳу нолаи ту дар ҷаҳон касе нишнидам

به آه و ناله تو در جهان کسی نشنیدم