Гуҳӣ ки дар ғами он гул изор ме гарем

گهی که در غم آن گل‌عذار می‌گریم

Ба сӯрати нола чу абр баҳор ме гарем

به صورت ناله چو ابر بهار می‌گریم

з чарх мегузарадҳоиҳои гиряи ман

ز چرخ می‌گذرد های‌های گریه من

Шабӣ ки бе маи худ зор зор ме гарем

شبی که بی‌مَهِ خود زار زار می‌گریم

Чаҳ суди манъи ман эй ҳам нишин чу май доне

چه سود منع من ای هم‌نشین چو می‌دانی

Ки беқарорам ва беихтиёр ме гарем

که بی‌قرارم و بی‌اختیار می‌گریم

Марост гиряи з бисёре ҷафои рақиб

مراست گریه ز بسیاری جفای رقیب

Магӯ ки аз камии лутф ёр ме гарем

مگو که از کمی لطف یار می‌گریم

Чу оқилии зи ман эй офтоби ҳасан чаҳ суд

چو عاقلی ز من ای آفتاب حسن چه سود

Азин ки шаби ҳамаи шаби шамъ вор ме гарем

ازین که شب همه‌شب شمع‌وار می‌گریم

Чу шамъи гиря ман нест баҳри рӯзи висол

چو شمع گریه من نیست بهر روز وصال

зи ҷони гудозии шабҳои тор ме гарем

ز جان‌گدازی شب‌های تار می‌گریم

зи рӯзгори фузулӣ шикоятӣ дорам

ز روزگار فضولی شکایتی دارم

Аҷаби мадор ки аз рӯзгор ме гарем

عجب مدار که از روزگار می‌گریم