Чаро нигоҳи бадӯри рахт бмоаҳ кунам

چرا نگاه بدور رخت بماه کنم

Ки чун нигоҳ кунӣ бар замин нигоҳ кунам

که چون نگاه کنی بر زمین نگاه کنم

Ҷудои зи шамъи ҷамоли ту то бкии шабҳо

جدا ز شمع جمال تو تا بکی شبها

Чароғи хилвати худро зи барқ оҳ кунам

چراغ خلوت خود را ز برق آه کنم

зи ноз бар сари ман по наменаҳй ту агар

ز ناز بر سر من پا نمی نهی تو اگر

Ҳазор бори сари хеши хок роҳ кунам

هزار بار سر خویش خاک راه کنم

Бошак ва оҳ кунам ишқро бахуди собит

باشک و آه کنم عشق را بخود ثابت

Чаҳ лоиқаст ки даъвоӣ бегувоҳ кунам

چه لایق است که دعوای بی گواه کنم

Хуши он шабӣ ки даҳуми сози базмгоҳи сарвар

خوش آن شبی که دهم ساز بزمگاه سرور

Хаёл рӯй турои шамъ базмгоҳ кунам

خیال روی ترا شمع بزمگاه کنم

Баҳри гуноҳи қисосам агар ту хоҳӣ кард

بهر گناه قصاصم اگر تو خواهی کرد

На оқилами амалӣ каз биҷуз гуноҳ кунам

نه عاقلم عملی کز بجز گناه کنم

Фузулӣ аз хату зулф батон гирифт дилам

فضولی از خط و زلف بتان گرفت دلم

Бсҳўи номаи худ то бкӣ сиёҳ кунам

بسهو نامه خود تا بکی سیاه کنم