Зини надомат ки нашуд хок дарат маскани ман

زین ندامت که نشد خاک درت مسکن من

Ашк аз чеҳраи ҷони шасти ғубори тани ман

اشک از چهره جان شست غبار تن من

Ҳайрати лаъли ту барадам блҳд нест аҷаб

حیرت لعل تو بردم بلحد نیست عجب

Гар шавад гулханӣ аз оташи дили мадфани ман

گر شود گلخنی از آتش دل مدفن من

Гирдбоди ғаму гирдоб бало нест шаванд

گردباد غم و گرداب بلا نیست شوند

Чанд гирданд дарин бодияи пиромни ман

چند گردند درین بادیه پیرامن من

Завқи дидори ту ойӣна чаҳ идрок кунад

ذوق دیدار تو آیینه چه ادراک کند

Рӯй чун ма манимо ҷузи бадали равшани ман

روی چون مه منما جز بدل روشن من

Нест аз заъфи бадани нолаи ман май тарсам

نیست از ضعف بدن ناله من می ترسم

Ки фитад тавқи ғамат бехабар аз гардани ман

که فتد طوق غمت بی خبر از گردن من

Риштаи шамъи шабистони ғамам дар оташ

رشته شمع شبستان غمم در آتش

Ман на маҷрӯҳаму пурхӯн шудаи пероҳани ман

من نه مجروحم و پرخون شده پیراهن من

Чун намирам ман азин ғуссаи фузулӣ ки зи ғам

چون نمیرم من ازین غصه فضولی که ز غم

Мардум ва ёр надорад хабар аз мурдани ман

مردم و یار ندارد خبر از مردن من