На аз орастгар он ма наёрад бар забони мо ро

نه از عارست گر آن مه نیارد بر زبان ما را

Чаҳ гуяд чун бипурсад нест чун ному нишони мо ро

چه گوید چون بپرسد نیست چون نام و نشان ما را

Фалаки чнгисти хами мо нотавонҳо торҳои ӯ

فلک چنگیست خم ما ناتوان‌ها تارهای او

Ризои дӯсти мизробӣ ки дорад дар фиғони мо ро

رضای دوست مضرابی که دارد در فغان ما را

Бо фиғони зоҳирами вази заъфи пинҳон ваа ки савдоят

با فغان ظاهرم وز ضعف پنهان وه که سودایت

Ба беном ва нишоне кард расвои ҷаҳони мо ро

به بی نام و نشانی کرد رسوای جهان ما را

Чаҳ май пурсӣ зи аҳволи дарун дар оташи ишқат

چه می پرسی ز احوال درون در آتش عشقت

Сияҳ Марӣаст мағзи сӯхта дар устихони мо ро

سیه ماریست مغز سوخته در استخوان ما را

Тбибо дар алоҷи дарди дил моҳир шудӣ аммо

طبیبا در علاج درد دل ماهر شدی اما

Чаҳ ҳосил зонка гаштӣ аз хато дар имтиҳони мо ро

چه حاصل زانکه گشتی از خطا در امتحان ما را

зи хоки остонаш рӯй мо мушкил ки баргардад

ز خاک آستانش روی ما مشکل که برگردد

Агар монанди ахтар сар расад бар осмони мо ро

اگر مانند اختر سر رسد بر آسمان ما را

Фузулӣ ҳаст нақди ҷону тани назр батон мо ро

فضولی هست نقد جان و تن نذر بتان ما را

Ки гирданд худои шарманда рӯй батон мо ро

که گرداند خدا شرمنده روی بتان ما را