Шуд он гули чеҳраи боз аз хона бо азми сафари берун

شد آن گل چهره باز از خانه با عزم سفر بیرون

Марои сад қатра хуноба шуд аз чашмтар берун

مرا صد قطره خونابه شد از چشم تر بیرون

Магари хуршед дар ишқати қабое май дард ҳар шаб

مگر خورشید در عشقت قبایی می درد هر شب

Ки аз ҷайб дигар меоварад ҳар субҳи сари берун

که از جیب دگر می آورد هر صبح سر بیرون

Дарун парда шуд аз шарми рӯяти офтоби имшаб

درون پرده شد از شرم رویت آفتاب امشب

Надорад обрӯи зини парда гар ояд дигар берун

ندارد آبرو زین پرده گر آید دگر بیرون

зи ҳасрати оҳи отшнок аз дил май кашам ҳар гуҳ

ز حسرت آه آتشناک از دل می کشم هر گه

Ки ояд тири хӯни олӯда ӯ аз ҷигари берун

که آید تیر خون آلوده او از جگر بیرون

Хаёли нӯки мижгонат гар уфтад дар дили дарё

خیال نوک مژگانت گر افتد در دل دریا

Нахоҳад омадани носуфта аз дарёи гуҳари берун

نخواهد آمدن ناسفته از دریا گهر بیرون

намедонам чаро ушшоқро киштанд дар кӯяш

نمی دانم چرا عشاق را کشتند در کویش

Нкштнди ончунон он қавмро коед хабари берун

نکشتند آنچنان آن قوم را کاید خبر بیرون

Фузулӣ мерасад дар даҳр ҳар дами меҳнатӣ бар ман

فضولی می رسد در دهر هر دم محنتی بر من

Бибояд рафт зини меҳнати сарои пари хатари берун

بباید رفت زین محنت سرای پر خطر بیرون