намехоҳам ки гуяд ҳеҷ каси аҳволи ман бо ӯ

نمی خواهم که گوید هیچ کس احوال من با او

Ки мемеРом зи ғайратгар касе гуяд сухан бо ӯ

که می میرم ز غیرت گر کسی گوید سخن با او

зи бими он ки дардамро ба Лутфӣ кам нигараданд

ز بیم آن که دردم را به لطفی کم نگرداند

намехоҳам кунам изҳори дарди хештан бо ӯ

نمی خواهم کنم اظهار درد خویشتن با او

зи ҷони мустағнӣам бо завқи доғати зон ки ме донам

ز جان مستغنیم با ذوق داغت زآن که می دانم

Кигар берун равад ҷон зинда мемонад бадан бо ӯ

که گر بیرون رود جان زنده می ماند بدن با او

Аз он рӯ бо танам майлӣаст ҷонамро ки ме донад

از آن رو با تنم میلیست جانم را که می داند

зи пайкон ту дорад баҳра то ҳаст тан бо ӯ

ز پیکان تو دارد بهره تا هست تن با او

Чунон бо оташи дил бе ту ҷонам улфатӣ дорад

چنان با آتش دل بی تو جانم الفتی دارد

Ки май оради бурун ҳар дами сар аз як перҳан бо ӯ

که می آرد برون هر دم سر از یک پیرهن با او

Чароғӣ дар фалак афрӯхтам аз барқи оҳи худ

چراغی در فلک افروختم از برق آه خود

Ки ҳар шаб ҳаст равшани қудсёнро анҷуман бо ӯ

که هر شب هست روشن قدسیان را انجمن با او

Занам ҳар рӯзи чатрӣ дар чаман аз дӯди дил то шаб

زنم هر روز چتری در چمن از دود دل تا شب

зи ғайрат то набошад соя дар сайри чаман бо ӯ

ز غیرت تا نباشد سایه در سیر چمن با او

Фузулӣ аз висоли дӯст манъам мекунад зоҳид

فضولی از وصال دوست منعم می کند زاهد

Ғамӣ дорам ки мумкин нест як дами зистан бо ӯ

غمی دارم که ممکن نیست یک دم زیستن با او