Агар бигузашт маҷнӯн ман бимонадам ёдгор ӯ

اگر بگذشت مجنون من بماندم یادگار او

Вагар шуд кӯҳкани ҳам ман камари бастам ба кор ӯ

وگر شد کوهکن هم من کمر بستم به کار او

намехоҳам ки мерад дар раҳати ағёр май тарсам

نمی خواهم که میرد در رهت اغیار می ترسم

Шавад хок ва дар ояд боз дар чашмами ғубор ӯ

شود خاک و در آید باز در چشمم غبار او

Боб дида ам афтод акси нӯки мижгонаш

بآب دیده ام افتاد عکس نوک مژگانش

Ҳазар эй мардуми ғофили зи теғи обдор ӯ

حذر ای مردم غافل ز تیغ آبدار او

Надодами як нафас аз умри худ ком аз лабати ҷон ро

ندادم یک نفس از عمر خود کام از لبت جان را

Чаҳ умраст ин ки дорам чанд бошам шармсор ӯ

چه عمر است این که دارم چند باشم شرمسار او

зи оҳами пар шарар шуд чархи комам бар наме орад

ز آهم پر شرر شد چرخ کامم بر نمی آرد

зи бими он ки гардад содаи қасри зарнигор ӯ

ز بیم آن که گردد ساده قصر زر نگار او

зи баҳри ҷоҳи дунёи тарк дунё мекунад зоҳид

ز بهر جاه دنیا ترک دنیا می کند زاهد

Чарогар тарк дунё мефазояд эътибор ӯ

چرا گر ترک دنیا می فزاید اعتبار او

Фузулӣ кард даврии ихтиёр аз равзаи Кувайт

فضولی کرد دوری اختیار از روضه کویت

Наранҷад то сагат аз нола беихтиёр ӯ

نرنجد تا سگت از ناله بی اختیار او