Бо манӣ аммо чаҳ ҳосили сӯии ман моил на Эй
با منی اما چه حاصل سوی من مایل نهای
Дар дилӣ аммо чаҳ суди огаҳи зи ҳоли дил на Эй
در دلی اما چه سود آگه ز حال دل نهای
Ту бидон моил ки бар ман ҳар замон ҷӯрӣ кунӣ
تو بدان مایل که بر من هر زمان جوری کنی
Ман бад-ӣни хуши дил ки аз ман як замони ғофил на Эй
من بدین خوش دل که از من یک زمان غافل نهای
Хуб май донеи тариқи куштани ушшоқ ро
خوب میدانی طریق کشتن عشاق را
Гарчи тифлӣ аз фани ошиқи кашии ҷоҳил на Эй
گرچه طفلی از فن عاشقکشی جاهل نهای
Нахл умедам намеёбад з ту нашаву намо
نخل امیدم نمییابد ز تو نشو و نما
намешавад маълум каз нурии зи обу гул на Эй
میشود معلوم کز نوری ز آب و گل نهای
Нест ҳасани илтифоти гули рухон аз каси дареғ
نیست حسن التفات گلرخان از کس دریغ
эй ки маҳрӯмии азин давлати магари қобил на Эй
ای که محرومی ازین دولت مگر قابل نهای
эй ки дар малики ҷаҳони ёр иқомат ме наҳй
ای که در ملک جهان یار اقامت مینهی
Ғолибан огаҳи зи офатҳои ин манзил на Эй
غالبا آگه ز آفتهای این منزل نهای
Бар ҷунунам май зании ҳрдми фузулии таъна ҳо
بر جنونم میزنی هردم فضولی طعنهها
Гарчи май ранҷам чаҳ гӯям бо ту чун оқил на Эй
گرچه میرنجم چه گویم با تو چون عاقل نهای