На чандонам заъиф аз даврии хуршеди рухсорӣ

نه چندانم ضعیف از دوری خورشید رخساری

Ки тоби орм гар уфтад соя бар ман зи деворӣ

که تاب آرم گر افتد سایه بر من ز دیواری

Фиканда дар гумони заъфи танами борӣки байнон ро

فکنده در گمان ضعف تنم باریک بینان را

Ки дар пероҳанам шахсеаст ё аз перҳани торӣ

که در پیراهنم شخصیست یا از پیرهن تاری

Хабар аз сӯзи пинҳонам касе дорад ки ҳамчун ман

خبر از سوز پنهانم کسی دارد که همچون من

Буд дар синааш доғии зи дарди лолаи рухсорӣ

بود در سینه اش داغی ز درد لاله رخساری

Ману васли ту ин толеъ куҷо дорам зиҳии давлат

من و وصل تو این طالع کجا دارم زهی دولت

Муяссар гар шавад гоҳе маро аз даври дидорӣ

میسر گر شود گاهی مرا از دور دیداری

Чунон дар нола кардан шӯҳратӣ дорам ки аҳли дард

چنان در ناله کردن شهرتی دارم که اهل درد

з ман гӯйанд аз ҳар ҷо барояд нолаи зорӣ

ز من گویند از هر جا برآید ناله زاری

Ту ҷуз бар ман накардӣ ҷаври ман мардуми азин шодӣ

تو جز بر من نکردی جور من مردم ازین شادی

Ки дар олам нахоҳӣ доштани ҷузи ман гирифторӣ

که در عالم نخواهی داشتن جز من گرفتاری

Чаҳ май пурсӣ фузулӣ кист дар роҳи вафои охир

چه می پرسی فضولی کیست در راه وفا آخر

Парешон гашта савдоеи расвои бозорӣ

پریشان گشته سودایی رسوای بازاری