Дило он ба ки чун бо хуб рӯйон ҳамнишин бошӣ

دلا آن به که چون با خوب رویان همنشین باشی

Набошӣ ғофил аз айёми даврӣ дурбин бошӣ

نباشی غافل از ایام دوری دوربین باشی

Маро эй ашк ҳар дами пеш мардум мекунӣ расво

مرا ای اشک هر دم پیش مردم می کنی رسوا

намехоҳам турои мутлақ ки дар рӯй замин бошӣ

نمی خواهم ترا مطلق که در روی زمین باشی

Маро эй чарх май хоҳӣ каз он маи даври гирдоне

مرا ای چرخ می خواهی کز آن مه دور گردانی

Чаҳ кинаст ин ки бо ман баста то кӣ барин бошӣ

چه کین است این که با من بسته تا کی برین باشی

Туро дар хӯн дил кардам ниҳон эй мардуми дида

ترا در خون دل کردم نهان ای مردم دیده

Ки чун бар ман шабихун оварад ғам дар камӣн бошӣ

که چون بر من شبیخون آورد غم در کمین باشی

Диламро оташ андӯҳ хоҳад сӯхт ме донам

دلم را آتش اندوه خواهد سوخت می دانم

Машав ғофил чу сокин дар дил андӯҳгин бошӣ

مشو غافل چو ساکن در دل اندوهگین باشی

Танамро пар кун аз пайкон ки чун оеи даруни дил

تنم را پر کن از پیکان که چون آیی درون دل

з ҳар офат ки бошад дар ҳисор оҳанӣн бошӣ

ز هر آفت که باشد در حصار آهنین باشی

Фузулӣ гарчи расвои мҷуи тадбири кор аз кас

فضولی گرچه رسوایی مجو تدبیر کار از کس

Чаҳ чора чун туро тақдир мехоҳад чунин бошӣ

چه چاره چون ترا تقدیر می خواهد چنین باشی