Намӯд дар дилам аз оташи даруни шарарӣ

نمود در دلم از آتش درون شرری

Ниҳол ошиқем дод оқибати самарӣ

نهال عاشقیم داد عاقبت ثمری

Азоб май кашам аз нолҳои дили он ба

عذاب می کشم از نالهای دل آن به

Раҳами зи дарди сари онро даҳуми бсимрӣ

رهم ز درد سر آن را دهم بسیمری

Фиканд бар сари ман сояи мӯии жулида

فکند بر سر من سایه موی ژولیده

Кушоди тоири савдои ишқи болу парӣ

گشاد طایر سودای عشق بال و پری

Бутии бҷони ман оташ зад ва накард вафо

بتی بجان من آتش زد و نکرد وفا

Гулӣ намӯд чу гулбун вале надоди барӣ

گلی نمود چو گلبن ولی نداد بری

Хаданги оҳи балокаши з санг ме гузарад

خدنگ آه بلاکش ز سنگ می گذرد

Чаро зи нола зорам намекунӣ ҳазарӣ

چرا ز ناله زارم نمی کنی حذری

зи чоки синаи азин раҳгузар шавам хуши ҳол

ز چاک سینه ازین رهگذر شوم خوش حال

Ки сӯии дили ғами ишқ ту ёфт раҳгузарӣ

که سوی دل غم عشق تو یافت رهگذری

Марои зи шавқи нигоҳи ту гашти ҳоли хароб

مرا ز شوق نگاه تو گشت حال خراب

Чаро баҳол харобам намекунӣ назарӣ

چرا بحال خرابم نمی کنی نظری

зи боғи ишқи фузулии гул мурод начед

ز باغ عشق فضولی گل مراد نچید

Накард нола ӯ дар дил батон асарӣ

نکرد ناله او در دل بتان اثری