намеояд зи ту эй соя чу ман дашти паймое

نمی آید ز تو ای سایه چو من دشت پیمایی

Рафиқӣ бо ту май бояд надории тоби танҳоӣ

رفیقی با تو می باید نداری تاب تنهایی

Шудам расво барафкан барда аз рухсори олам ро

شدم رسوا برافکن برده از رخسار عالم را

Бахуд машғӯл кун икдми наҷотами даҳ зи расвоӣ

بخود مشغول کن یکدم نجاتم ده ز رسوایی

Рахтро то надидам аз ту номади сад бало бар ман

رخت را تا ندیدم از تو نامد صد بلا بر من

намедонам бинолам аз ту ё аз нури бенаӣ

نمی دانم بنالم از تو یا از نور بینایی

зи по афтодаам вази саргузаштам дар раҳи ишқат

ز پا افتاده ام وز سرگذشتم در ره عشقت

Мусаллами гашт бар ман расму роҳ бесару пое

مسلم گشت بر من رسم و راه بی سر و پایی

Аз онам дил нашуд ҷое муқайяд монад саргардон

از آنم دل نشد جایی مقید ماند سرگردان

Ки ман ҳар ҷо ки дидам дили рибоӣ буд ҳар ҷое

که من هر جا که دیدم دل ربایی بود هر جایی

На чун рӯяти гулии бшгФт дар гулзори маҳбӯбӣ

نه چون رویت گلی بشگفت در گلزار محبوبی

На чун қадат ниҳолӣ зад сар аз бустони раъное

نه چون قدت نهالی زد سر از بستان رعنایی

Фузулӣ чанд дар банд риё бошӣ биҳамдиллоҳ

فضولی چند در بند ریا باشی بحمدالله

Ки тарки дайн ва дил кардӣ наҳодӣ сар ба шайдое

که ترک دین و دل کردی نهادی سر به شیدایی