Хуршеди басӣ хок нишин шуд ба ҳавоят

خورشید بسی خاک‌نشین شد به هوایت

Рӯзӣ натавонист ки бӯсади кафи поят

روزی نتوانست که بوسد کف پایت

Фарёд ки ҷонам ба лаб омад зи таҳайюр

فریاد که جانم به لب آمد ز تحیر

Ҳарфӣ нишнидам зи лаб рӯҳ физойат

حرفی نشنیدم ز لب روح‌فزایت

Хӯни рехтаи баҳри савоб аз ҳамаи ҷузи мо

خون ریخته بهر ثواب از همه جز ما

Моро гунаҳ инаст ки мардем бароят

ما را گنه اینست که مردیم برایت

Зон ғофилӣ эй моҳ ки ҳар шаб ба тараддуд

زان غافلی ای ماه که هر شب به تردد

Чун ҳола раҳе мефиканам гирди сироят

چون هاله رهی می‌فکنم گرد سرایت

То тири ту бар ман дар сад завқ кушодаст

تا تیر تو بر من در صد ذوق گشادست

Ҳар захми дҳонисти марои баҳри дуоят

هر زخم دهانیست مرا بهر دعایت

То нақши ту бар лавҳи дил ва дида кашидем

تا نقش تو بر لوح دل و دیده کشیدیم

Қатъан накашидем сар аз теғи ҷафоят

قطعا نکشیدیم سر از تیغ جفایت

Кас нест ки андешаи зулф ту надорад

کس نیست که اندیشه زلف تو ندارد

Танҳо на Фзўлисти гирифтори балоят

تنها نه فضولیست گرفتار بلایت