Бгли хатат чу ниқобии зи машки ноби андохт

بگل خطت چو نقابی ز مشک ناب انداخت

Ҳазор шоҳиди фитнаи зи рухи ниқоби андохт

هزار شاهد فتنه ز رخ نقاب انداخت

Маи рухи ту ки сар зад хат аз хўошии он

مه رخ تو که سر زد خط از خواشی آن

Ҳазор новаки таъна бар офтоби андохт

هزار ناوک طعنه بر آفتاب انداخت

Дамид то хат чун шаби з рӯй чун рӯзат

دمید تا خط چون شب ز روی چون روزت

Замонаи дидаи бахт маро бихоб андохт

زمانه دیده بخت مرا بخواب انداخت

Бмрдн аз ғами дил руста будам он лаби лаъл

بمردن از غم دل رسته بودم آن لب لعل

Ҳаёт дод марои боз дар азоби андохт

حیات داد مرا باز در عذاب انداخت

Ҳавои чини ҷабинати ҳазор мавҷи бало

هوای چین جبینت هزار موج بلا

Боби дидаи нами дидаи пари оби андохт

بآب دیده نم دیده پر آب انداخت

зи рашк бар дил хӯн гашта сӯхтами сад доғ

ز رشک بر دل خون گشته سوختم صد داغ

Чу холҳои лабаши акс дар шароби андохт

چو خالهای لبش عکس در شراب انداخت

Чаҳ мумкинаст сабот аз фузулӣ бе дил

چه ممکن است ثبات از فضولی بی دل

Чунин ки шавқи ту ӯро дар изтироби андохт

چنین که شوق تو او را در اضطراب انداخت