Дили улфати тамоми бони хок дар гирифт

دل الفت تمام بآن خاک در گرفت

Хуши суҳбатии миён ду афтод дар гирифт

خوش صحبتی میان دو افتاد در گرفت

Хуноба нест бар мижаам оташ дил аст

خونابه نیست بر مژه ام آتش دل است

Каз чоки сина сар зад ва дар чашм тар гирифт

کز چاک سینه سر زد و در چشم تر گرفت

Чун ман басӣаст бодаи каши базми ишқ лек

چون من بسیست باده کش بزم عشق لیک

Будам тнки шароби маро бештар гирифт

بودم تنک شراب مرا بیشتر گرفت

Чун шамъи боз дар серум афтод гармӣ

چون شمع باز در سرم افتاد گرمی

Дил карда буд тарки таъаллуқи з сар гирифт

دل کرده بود ترک تعلق ز سر گرفت

Шавқи ҳарими равзаи кӯй ту дошт гул

شوق حریم روضه کوی تو داشت گل

Бикшод дасту домани бод саҳар гирифт

بگشاد دست و دامن باد سحر گرفت

Фарҳод дар замонаи ман гашти кӯҳкан

فرهاد در زمانه من گشت کوهکن

Бгзошти ошиқии паии кор дигар гирифт

بگذاشت عاشقی پی کار دگر گرفت

Чун хаси фитода буд фузулии бхоки раҳ

چون خس فتاده بود فضولی بخاک ره

ӯро насими лутфи ту аз хок бар гирифт

او را نسیم لطف تو از خاک بر گرفت