Дар дили лолаи ғамати оташи савдои андохт

در دل لاله غمت آتش سودا انداخت

Шамъро оташи савдои ту аз пои андохт

شمع را آتش سودای تو از پا انداخت

Ёфт аз накҳати зулфи ту хабари оҳӯии чин

یافت از نکهت زلف تو خبر آهوی چین

Нофаи машки худ аз шарми бсҳрои андохт

نافه مشک خود از شرم بصحرا انداخت

То зи дидори ту монеъ нашавад чашми пуроб

تا ز دیدار تو مانع نشود چشم پرآب

Хобро дар назарами кишти бдрёи андохт

خواب را در نظرم کشت بدریا انداخت

Рашки рухсор ту зад бткдаҳҳоро бар ҳам

رشک رخسار تو زد بتکده ها را بر هم

Оҳи ман ғулғула дар гӯши масеҳои андохт

آه من غلغله در گوش مسیحا انداخت

Баргушодӣ бсхни сад гиреҳам чун сбҳаҳ

برگشادی بسخن صد گرهم چون سبحه

Ақди дандони ту бар риштаи тақвои андохт

عقد دندان تو بر رشته تقوا انداخت

Хости озори худ аз новаки оҳами гардун

خواست آزار خود از ناوک آهم گردون

Ки ғами ишқи туам бар дили шайдои андохт

که غم عشق توام بر دل شیدا انداخت

Срўро аз назари андохти фузулӣ чун мо

سرورا از نظر انداخت فضولی چون ما

Як назар ҳар ки бар он қомати раънои андохт

یک نظر هر که بر آن قامت رعنا انداخت