Неи ҳамин сад равзан аз тири ту бар ҷисм ман аст

نی همین صد روزن از تیر تو بر جسم من است

Сояамро ҳам азуи сад доғ чун ман бар тан аст

سایه ام را هم ازو صد داغ چون من بر تن است

Берахт аз ғайр мехоҳам бидӯзам дида ро

بی رخت از غیر می خواهم بدوزم دیده را

Ин ки май бинӣ бчшмм нест мижгон сӯзан аст

این که می بینی بچشمم نیست مژگان سوزن است

Чун наяндозам буруни худро зи пероҳан чу мор

چون نیندازم برون خود را ز پیراهن چو مار

Бар танам Марӣаст ҳар торӣ ки дар пероҳан аст

بر تنم ماریست هر تاری که در پیراهن است

Сунбулатро бод агар бардошт аз рӯят маранҷ

سنبلت را باد اگر برداشت از رویت مرنج

Мазраъи ҳасани рахтро хӯшаи чин хирман аст

مزرع حسن رخت را خوشه چین خرمن است

Аз масеҳо нест кам , дар рӯҳи бахшеи буии гул ,

از مسیحا نیست کم ، در روح بخشی بویِ گل،

Ғунчаи баҳри он масеҳои Марям обистан аст

غنچه بهر آن مسیحا مریم آبستن است

Ҳаст шоҳид бар ҷафоҳои Зулайхои ҳаво

هست شاهد بر جفاهای زلیخای هوا

Юсуфи гулро ки чандини чокҳо бар доман аст

یوسف گل را که چندین چاکها بر دامن است

Сӯхт аз сар то қадами худро фузулии баҳри дӯст

سوخت از سر تا قدم خود را فضولی بهر دوست

Шамъи базм дӯст шуд ӯро чаҳ бок аз душман аст

شمع بزم دوست شد او را چه باک از دشمن است