Одамиро фазли сӯрӣ ва камол маънавӣаст

آدمی را فضل صوری و کمال معنویست

Нест ҳар вақте баҳри ҳоле ки бошад бе асар

نیست هر وقتی بهر حالی که باشد بی اثر

Гоҳи арзи ҳасан сӯрат мекунад бар аҳли ҳол

گاه عرض حسن صورت می کند بر اهل حال

намешавад маҳбӯби маи пайкари ҳабиби симбр

می شود محبوب مه پیکر حبیب سیمبر

намедиҳад назораи рафтор ӯ ороми дил

می دهد نظاره رفتار او آرام دل

намефазояд чеҳраи зебоӣ ӯ нури басар

می فزاید چهره زیبای او نور بصر

Гар фақиҳу обиду шайх ва муаллим ме шавад

گر فقیه و عابد و شیخ و معلم می شود

намекунад таълими илму санъату фазлу ҳунар

می کند تعلیم علم و صنعت و فضل و هنر

Май расонади файз ӯ дилро бсрҳди камол

می رساند فیض او دل را بسرحد کمال

намешавад иршод ӯ аҳли талабро роҳбар

می شود ارشاد او اهل طلب را راهبر

Ақл ҳайронаст дар кайфияти атвор ӯ

عقل حیران است در کیفیت اطوار او

Ҳаст гулзори табиатро ниҳоли борвар

هست گلزار طبیعت را نهال بارور

Ҳам сарвар дида меёбанд аз ӯ ҳам коми дил

هم سرور دیده می‌یابند از او هم کام دل

Гуҳи шукуфа май намояд гоҳ мебахшад самар

گه شکوفه می‌نماید گاه می‌بخشد ثمر