Ошиқи софи табъу поки дилам

عاشق صاف طبع و پاک دلم

Волаи ҳикмати ҷалолу ҷамол

واله حکمت جلال و جمال

Бо хати ҳасани дилбарон дар ишқ

با خط حسن دلبران در عشق

намекунам машқ то расми бкмол

می کنم مشق تا رسم بکمال

Фориғам аз ҳзўзи нафсонӣ

فارغم از حظوظ نفسانی

Ҳазз нафасам намерасад бхёл

حظ نفسم نمی رسد بخیال

Лек аз маҳвашони шаҳри маро

لیک از مهوشان شهر مرا

Ҳаст қатъи алоқаи амри маҳол

هست قطع علاقه امر محال

Равишу расм соя дорам ман

روش و رسم سایه دارم من

Маҳвашонро афтода дар дунбол

مهوشان را افتاده در دنبال

Дар замонӣ ки он парии сафатон

در زمانی که آن پری صفتان

намегурезанд аз ман бади ҳол

می گریزند از من بد حال

Май дувум беқарору сабри зи пай

می دوم بی قرار و صبر ز پی

Дар тараддуд намекунам эҳмол

در تردد نمی کنم اهمال

Рӯй чун мениҳанд ҷониби ман

روی چون می نهند جانب من

То бар оранди коми ман бўсол

تا بر آرند کام من بوصال

Май гурезами зи суҳбати эшон

می گریزم ز صحبت ایشان

Хештанро намекунам помол

خویشتن را نمی کنم پامال

Ғайр азин нест одатами ҳамаи умр

غیر ازین نیست عادتم همه عمر

Бхдои мҳимни мутаъол

بخدای مهیمن متعال