эй ки рои равшанати ойӣна гетӣ намост

ای که رای روشنت آیینه گیتی نماست

Ҳеҷ сиррӣ нест каз рой ту бошад дар ҳиҷоб

هیچ سری نیست کز رای تو باشد در حجاب

Дар ниқоби анбарин ҳар дами арӯси хомаи ?ут

در نقاب عنبرین هر دم عروس خامه ات

Шоҳиди сад розро аз чеҳра мегирад ниқоб

شاهد صد راز را از چهره می گیرد نقاب

Малики дониши рост аз тарзи мисолати интизом

ملک دانش راست از طرز مثالت انتظام

Ганҷи маънии рост аз мифтоҳи калакати фатҳи боб

گنج معنی راست از مفتاح کلکت فتح باب

Срўро умрӣаст дар тани ҷон бар лаби омада

سرورا عمریست در تن جان بر لب آمده

намекунад дар орзӯӣ пой бӯаст изтироб

می کند در آرزوی پای بوست اضطراب

Орзӯии давлати побӯси худоам дарат

آرزوی دولت پابوس خدام درت

намерибоед рӯзу шаб аз дили қарор аз дидаи хоб

می رباید روز و شب از دل قرار از دیده خواب

Дар балои давряти маъзӯрам аз заъфи бадан

در بلای دوریت معذورم از ضعف بدن

Чун кунам ночор мебояд кашӣдан ин азоб

چون کنم ناچار می باید کشیدن این عذاب

Гарчи даврами ғофил аз арз ниёзӣ нестам

گرچه دورم غافل از عرض نیازی نیستم

Шуд ниёзи ман бадаргоҳи ту берун аз ҳисоб

شد نیاز من بدرگاه تو بیرون از حساب

наменивисам ҳоли дил аммо намебахшад асар

می نویسم حال دل اما نمی بخشد اثر

намефиристам шарҳи ғам аммо намеояд ҷавоб

می فرستم شرح غم اما نمی آید جواب

Чанд аз хок дарат буи риоят нашнавам

چند از خاک درت بوی رعایت نشنوم

Пеши ту то кӣ дуоӣ ман набошад мустаҷоб

پیش تو تا کی دعای من نباشد مستجاب

Ваа чаҳ бошад гар кунад номи марои калакати рақам

وه چه باشد گر کند نام مرا کلکت رقم

Ваа чаҳ бошад гар кунӣ дар зикри ман касби савоб

وه چه باشد گر کنی در ذکر من کسب ثواب

Ҳаст дарёро чунон одат ки аз наздику давр

هست دریا را چنان عادت که از نزدیک و دور

намекунад арбоби ҳоҷатро бФизии комёб

می کند ارباب حاجت را بفیضی کامیاب

Ҳар ки наздикаст ӯро медиҳад дар аз садаф

هر که نزدیک است او را می دهد در از صدف

Баҳри даврон низ обӣ мефиристад пои саҳоб

بهر دوران نیز آبی می فرستد پا سحاب

Чашмаи хуршеди ҳам дар табъ дорад ҳолатӣ

چشمه خورشید هم در طبع دارد حالتی

намедиҳад ҳам давр ва ҳам наздики худро обу тоб

می دهد هم دور و هم نزدیک خود را آب و تاب

Неи ҳамин дар осмон ма месетанд нур аз ӯ

نی همین در آسمان مه می ستاند نور از او

Дар замини ҳам май барад аз оташ ӯ лаъли об

در زمین هم می برد از آتش او لعل آب

эй ки ҳам аз офтоби афзӯни ҳам аз дарё баӣ

ای که هم از آفتاب افزون هم از دریا بهی

Бош дар эҳсон ба аз дарёи фузун аз офтоб

باش در احسان به از دریا فزون از آفتاب

Ба зи наздикони худ бар ман ки даврам раҳм кун

به ز نزدیکان خود بر من که دورم رحم کن

Бар гуноҳ даврем мангар макун бар ман итоб

بر گناه دوریم منگر مکن بر من عتاب

Гарчи даврам аз ту дорам бештари чашми карам

گرچه دورم از تو دارم بیشتر چشم کرم

Маи зи меҳр аз давр беҳтар мекунад нури иктисоб

مه ز مهر از دور بهتر می کند نور اکتساب

Аз ту бар ман гар расад тўқиъи Лутфӣ давр нест

از تو بر من گر رسد توقیع لطفی دور نیست

Бар замин аз осмон расмаст танзили китоб

بر زمین از آسمان رسم است تنزیل کتاب

То заминро дар ҷабалат ҳаст имкони савоб

تا زمین را در جبلت هست امکان ثواب

То фалакро ҳаст одат дар табиати инқилоб

تا فلک را هست عادت در طبیعت انقلاب

Рӯй давлатро з даргоҳат набошад инҳироф

روی دولت را ز درگاهت نباشد انحراف

Рои рифъатро з фармонат набошад иҷтиноб

رای رفعت را ز فرمانت نباشد اجتناب

Ҷуз дуоят нест авроди фузулии рӯзу шаб

جز دعایت نیست اوراد فضولی روز و شب

Кор ӯ инасту баси валлоҳи аълами боолсўоб

کار او اینست و بس والله اعلم باالصواب