Мънбри шабии маҳфилии сохтам

معنبر شبی محفلی ساختم

Банно бар тараби тарҳии андохтам

بنا بر طرب طرحی انداختم

Музайяни бисотӣ ба созу китоб

مزیّن بساطی به ساز و کتاب

Мунаввари риёзӣ ба шамъу шароб

منوّر ریاضی به شمع و شراب

Дар он доира рақс мекард даф

در آن دایره رقص می‌کرد دف

Чу девонае бар лаб оварда каф

چو دیوانه‌ای بر لب آورده کف

Ба ӯ гуфтам эй пер хам гашта қад

به او گفتم ای پیر خَم گشته قد

Басии дида дар ҷаҳони неку бад

بسی دیده در جهان نیک و بد

Пар аз дӯстиҳо турои пӯстии сет

پر از دوستی‌ها ترا پوستی‌ست

Ки дар зер ҳар пӯстии дӯстии сет

که در زیر هر پوستی دوستی‌ست

Ту он баррагӣ аз гулшани ваҷду ҳол

تو آن برگی از گلشن وجد و حال

Ки аз сарсари ғами надории завол

که از صرصر غم نداری زوال

зи девони ҳикмати туе он варақ

ز دیوان حکمت تویی آن ورق

Ки мехонд аз ту муҳаққиқи сабақ

که می‌خواند از تو محقق سبق

Маҷоласт турфа адое кунӣ

مجال است طُرفه ادایی کنی

Чу ойӣнаи гетӣ намое кунӣ

چو آیینه گیتی‌نمایی کنی

Ба мо рози олам ба гуфтори нағз

به ما راز عالم به گفتار نغز

Баён кун буруни ор аз пӯсти мағз

بیان کن برون آر از پوست مغز

зи базми Фаридуну Исфандиёр

ز بزم فریدون و اسفندیار

Дарин давр , ҳолои туе ёдгор

درین دور‌، حالا تویی یادگار

Тиҳӣ кун зи роз , даруни сина ро

تهی کن ز راز‌، درون سینه را

Бигӯ ҳоли шоҳони дерина ро

بگو حال شاهان دیرینه را

Ки чун шуд Фаридун ? чаҳ шуд ҳол кӣ ?

که چون شد فریدون‌؟ چه شد حال‌ِ کی‌؟

Чаро рафт ҷамро зи кафи ҷом май ?

چرا رفت جم را ز کف جام می‌؟

Саворони майдон дар он ҷои танг

سواران میدان در آن جای تنگ

Кунун сулҳ доранд ё бози ҷанг ?

کنون صلح دارند یا باز جنگ‌؟

Миёни чунон фирқа бо низо

میان چنان فرقهٔ با نزاع

Ҳануз ифтироқаст ё иҷтимо ?

هنوز افتراق است یا اجتماع‌؟

Бигуфто ки дар боргоҳи камол

بگفتا که در بارگاه کمال

Ба тағйири ашхосу табдили ҳол

به تغییر اشخاص و تبدیل حال

Ҳамаи сокини маҳд осоиш над

همه ساکن مهد آسایش‌ند

Муназзаҳи зи олом олоиш над

منزه ز آلام آلایش‌ند

На баҳри мамолики ҷафо май кашанд

نه بهر ممالک جفا می‌کشند

На ташвиши фӯту фано май кашанд

نه تشویش فوت و فنا می‌کشند

Бурӣдаи дил аз ҳар ҳавоу ҳавас

بریده دل از هر هوا و هوس

Ҳамин интизор ту доранду бас

همین انتظار تو دارند و بس

Ки бигзорӣ ин кохи фарсӯда ро

که بگذاری این کاخ فرسوده را

Баннои хаёлоти беҳуда ро

بنای خیالات بیهوده را

Занӣ аз лаҳади рахна дар ин ҳисор

زنی از لحد رخنه در این حصار

Буруни ореи он ҷамъро зи интизор

برون آری آن جمع را ز انتظار

Сӯии ту раҳами баҳр он дода анд

سوی تو رهم بهر‌ِ آن داده‌اند

Барои ҳаминам фиристода анд

برای همینم فرستاده‌اند

Ки аз ман фиребии хурӣ ҳар замон

که از من فریبی خوری هر زمان

Муқайяд наМонӣ ба малики ҷаҳон

مقید نمانی به ملک جهان

Заданд арра бар шохи бор оварӣ

زدند ارّه بر شاخ بار آوری

Буриданд аз баҳри ман чанбарӣ

بریدند از بهر من چنبری

Ба оташи дили санги бгдохтнд

به آتش دل سنگ بگداختند

Ҷлоҷли пай зеварам сохтанд

جلاجل پی زیورم ساختند

Сар безабонӣ ҷудо шуд зи тан

سر بی‌زبانی جدا شد ز تن

Ки шуд пӯстии ҳосил аз баҳри ман

که شد پوستی حاصل از بهر من

Се навъи шариф ва се ҷинси рашид

سه نوع شریف و سه جنس رشید

Ғами тешау арра ва теғ дид

غم تیشه و اره و تیغ دید

Ки таркиби ман ҳасан итмом ёфт

که ترکیب من حسن اتمام یافت

Дам аз файз ҳастӣ зад ва ном ёфт

دم از فیض هستی زد و نام یافت

Кунун ман ҳам аз даст ҳар бе адаб

کنون من هم از دست هر بی‌ادب

Тапонча ба рӯ мехӯрам рӯзу шаб

تپانچه به رو می‌خورم روز و شب

Ки шояд сӯии ман ту моили шӯй

که شاید سوی من تو مایل شوی

Дамӣ аз ғами даҳри ғофили шӯй

دمی از غم دهر غافل شوی

Чаҳ зотии ту эй гавҳари ганҷи мо ?

چه ذاتی تو ای گوهر گنج ما‌؟

Ки ҳаст аз паии роҳатати ранҷи мо ?

که هست از پی راحتت رنج ما‌؟

Дил аз даҳр бар кун мадаи зи инқилоб

دل از دهر بَر کَن مده ز انقلاب

Азин беш моро ва худро азоб

ازین بیش ما را و خود را عذاب

Мғнии замонӣ ба тақрири даф

مغنی زمانی به تقریر دف

Баёни сози кайфияти мо салаф

بیان ساز کیفیت ما سلف

Ки дасти фалак чун даф аз сайд чанд

که دست فلک چون دف از صید چند

Ба зарби тапонча чаҳ сон пӯст кунад !

به ضرب تپانچه چه‌سان پوست کند‌!

Фузулӣ ки дорад ба гетии мол

فضولی که دارد به گیتی مآل

Хабар кун ки дил барканд аз маҳол

خبر کن که دل برکنَد از محال

Хуши он ринд каз мастии ҷом май

خوش آن رند کز مستی جام می

Надониста шаб кӣ шудаи рӯз кӣ

ندانسته شب کی شده روز کی

Шабу рӯз дар олами афтодаи маст

شب و روز در عالم افتاده مست

Надониста олам чаҳ сон олам аст

ندانسته عالم چه سان عالم است