Шабии маҳфилии доштами пари сарвар

شبی محفلی داشتم پر سرور

Ба базмами чароғ май афкандаи нур

به بزمم چراغ می افکنده نور

Серуми гарм буд аз май лолаи ранг

سرم گرم بود از می لاله‌رنگ

Замонӣ шудам ҳамдами тори чанг

زمانی شدم همدم تار چنگ

Ба ӯ гуфтам Эй гашта зору забун

به‌او گفتم ای گشته زار و زبون

Чаро нолаи дорӣ аз ҳади бурун ?

چرا ناله داری از حد برون‌؟

Бипечед бар хеш ва бикшод роз

بپیچید بر خویش و بگشاد راز

Гиреҳ кард аз риштаи рози боз

گره کرد از رشته راز باز

Ки ман мнъмии доштам дар азал

که من منعمی داشتم در ازل

Ба эҳсон ӯ бастаи тӯли амл

به احسان او بسته طول امل

Зада дасти умрӣ ба домон ӯ

زده دست عمری به دامان او

Шудаи ғарқаи баҳри эҳсон ӯ

شده غرقه بحر احسان او

Дарин раҳи маро завқ ҳастӣ набӯд

درین ره مرا ذوق هستی نبود

Сӯй ҳастӣам лутф ӯ раҳ намӯд

سوی هستی‌ام لطف او ره‌نمود

Аз он мнъмм давр андохтанд

از آن منعمم دور انداختند

Асир ғам даврем сохтанд

اسیر غم دوریم ساختند

Сарафроз будам , шудам поймол

سرافراز بودم‌، شدم پایمال

Ба ҳиҷрон бадал шуд замони висол

به هجران بدل شد زمان وصال

Басӣ дошт саргаштаам кори чарх

بسی داشت سرگشته‌ام کار چرخ

Басӣ тоб дидам зи озори чарх

بسی تاب دیدم ز آزار چرخ

Ғами чархи дулобии вожгӯн

غم چرخ دولابی واژگون

Бад-ӣн сӯратам кард зору забун

بدین صورتم کرد زار و زبون

Чунон кард андешаи инқилоб

چنان کرد اندیشه انقلاب

Марои ғофил аз худ чу завқи шароб

مرا غافل از خود چو ذوق شراب

Ки ҷамъияти собиқ аз ёд рафт

که جمعیت سابق از یاد رفت

Ҳавоҳои пешина бар бод рафт

هواهای پیشینه بر باد رفت

Намудем азон ҳоли қатъи назар

نمودم ازان حال قطع نظر

Ки гирами сари риштаи бор дигар

که گیرم سر رشته بار دگر

Ба мақсӯд аслӣ шавам муттасил

به مقصود اصلی شوم متصل

Кунам ҳосил аз давр , мақсӯди дил

کنم حاصل از دَور‌، مقصود دل

Пас аз вифқи ҳурмону қатъи раҷо

پس از وفق حرمان و قطع رجا

Ки дил дода будам ба фӯту фано

که دل داده بودم به فوت و فنا

Азизӣ ба сад хорӣам баради дӯш

عزیزی به صد خواری‌ام برد دوش

Ки бандад ба корӣ , з ман рафт ҳуш

که بندد به کاری‌، ز من رفت هوش

Ки бозам барои ҷафо ме баранд

که بازم برای جفا می‌برند

намедонам оё куҷо ме баранд

نمی‌دانم آیا کجا می‌برند

Ба манзилгаҳи худ марои бастаи барад

به منزلگه خود مرا بسته برد

Ба таълими пеши дабирии супурд

به تعلیم پیش دبیری سپرد

Ҷавони бахти пери писандида

جوان بخت پیر پسندیده

Хамидаи қаду неку бади дида

خمیده قد و نیک و بد دیده

Сарафкандаи зи андешаи даҳри пеш

سرافکنده ز اندیشه دهر پیش

Ба ҳайрат дар андешаи кори хеш

به حیرت در اندیشهٔ کار خویش

Чу ман дидаи сад меҳнат аз рӯзгор

چو من دیده صد محنت از روزگار

Шудаи рӯзгораш чу шабҳои тор

شده روزگارش چو شب‌های تار

Пас аз пурсиши ҳоли айёми ғам

پس از پرسش حال ایام غم

Чу кардем таҳқиқи аҳволи ҳам

چو کردیم تحقیق احوال هم

Ҳамон шахс бӯда ки рӯзи нахуст

همان شخص بوده که روز نخست

Азуи буния хилқатам шуд дуруст

ازو بنیه خلقتم شد درست

Паии ман гирифтаи раҳи ҷусту ҷӯ

پی من گرفته ره جست و جو

Дигаргун шудаи сӯрати ҳол ӯ

دگرگون شده صورت حال او

Дарин даври ғофили зи ҳам умрҳо

درین دور غافل ز هم عمرها

Ман ӯро талаб кардаам , ӯ маро

من او را طلب کرده‌ام‌، او مرا

Ҳамон манъами пешро ёфтам

همان منعم ِ پیش را یافتم

Вале неъмати хешро ёфтам

ولی‌نعمت خویش را یافتم

Пас аз меҳнати роҳи давру дароз

پس از محنت راه دور و دراز

Ба ҳам шукр ллаҳ раседем боз

به هم شکرُ لله رسیدیم باز

Мапиндор беҳуда дам ме занем

مپندار بیهوده دم می‌زنیم

Дам аз пурсиши ҳол ҳам ме занем

دم از پرسش حال هم می‌زنیم

Чунин бӯда ойини куну фасод

چنین بوده آیین کون و فساد

Яке бӯда ҳам манша ва ҳам маъод

یکی بوده هم منشاء و هم معاد

Муқарар чунин гашта бар аҳли ҳол

مقرّر چنین گشته بر اهل حال

Ки май хезад аз ҳам фироқу висол

که می‌خیزد از هم فراق و وصال

Ду касро зи ҳамгар фалак бо ситам

دو کس را ز هم گر فلک با ستم

Ҷудо мекунад май расонад ба ҳам

جدا می‌کند می‌رساند به‌هم

Мғнии ҷудо чанд Монии зи чанг ?

مغنی جدا چند مانی ز چنگ‌؟

Ҷудоӣ макун , дар бағали гири танг

جدایی مکن‌، در بغل گیر تنگ

Ба тангами ман аз даврии ваҷду ҳол

به تنگم من از دوری‌ِ وجد و حال

Дарин даврӣ андоз тарҳи висол

درین دوری انداز طرح وصال

Фузулии нокомро дар фироқ

فضولی‌ِ ناکام را در فراق

Ба як муждаи васл хуш кун мазоқ

به یک مژدهٔ وصل خوش‌کن مذاق

Хушо он хроботии бодаи нӯш

خوشا آن خراباتی‌ِ باده‌نوش

Ки бирабоед аз мағз ӯ бодаи ҳуш

که برباید از مغز او باده هوش

На аз меҳнат васл ёбад асар

نه از محنت وصل یابد اثر

На аз роҳати васли пурсади хабар

نه از راحت وصل پرسد خبر