Орост арӯси гули гулистон ро

آراست عروس‌گل گلستان را

Омодаи шӯ эй баҳори бустон ро

آماده شو ای بهار بستان را

Вақтаст ки дар сурӯду ваҷди орад

وقتست‌که در سرود و وجد آرد

Шӯри рухи гули ҳазор дастон ро

شور رخ‌گل هزار دستان را

Шамшод чу пой бар замини кӯбад

شمشاد چو پای بر زمین‌کوبد

Монад ба гуҳи нишоти мисатон ро

ماند به‌گه نشاط مستان را

Аз барги шақоӣқи абри фарвардин

از برگ شقایق ابر فروردین

Овехтаи қатраҳои борон ро

آویخته قطره‌های باران را

Гӯйии кӯҳ аз шақоӣқи рангин

گویی‌کوه از شقایق رنگین

Оростаи гавҳари Бадахшон ро

آراسته گوهر بدخشان را

Дар боғи зи хӯшаҳои марворид

در باغ ز خوشه‌های مروارید

Овезаи Фкндгўши ағсон ро

آویزه فکندگوش اغصان را

Буии гулу ранги гули баҳами гӯйӣ

بوی‌گل و رنگ‌گل بهم‌گویی

Бо машк сириштаанд марҷон ро

با مشک سرشته‌اند مرجان را

Он абри баҳори байн ки азгўҳр

آن ابر بهار بین‌که ازگوهر

Лабрез намӯда ҷайбу домон ро

لبریز نموده جیب و دامان را

Он қавси қзҳи нгркаҳи ту бар ту

آن قوس قزح نگرکه تو بر تو

Овехтаи пардаҳои алвон ро

آویخته پرده‌های الوان را

Ваон снблкони нгркаҳ бе шона

وان سنبلکان نگرکه بی‌شانه

Бар бофтаи гесуии парешон ро

بر بافته‌گیسوی پریشان را

Он слслкони нгркаҳ бе мизроб

آن صلصلکان نگرکه بی‌مضراب

Дар мусаллас ва Бам фиканда алҳон ро

در مثلث و بم فکنده الحان را

Ваон нргскон ки ҳамчуи таннозон

وان نرگسکان‌که همچو طنازان

Багушӯда ба нози чашми фаттон ро

بگشوده به ناز چشم فتان را

Ваон ақҳўкон ки карда бе мисвок

وان اقحوکان‌که‌کرده بی‌مسواک

Чун дар адани сипеди дандон ро

چون در عدن سپید دندان را

Дар ҳовани сим заъфарон сояд

در هاون سیم زعفران ساید

Корд ба нишоти ҷони пжмон ро

کارد به نشاط جان پژمان را

Ваон сурхии шох арғавон монад

وان سرخی شاخ ارغوان ماند

Сурхи облҳои дасти сбён ро

سرخ آبلهای دست صبیان را

Фсоди намои зи бозуяши гӯйӣ

فصاد نما ز بازویش‌گویی

Роҳ аз паии хӯни кушодаи шарён ро

راه از پی خون‌گشاده شریان را

ё бас ки гузидаи ҳур аз шухӣ

یا بس‌که‌گزیده حور از شوخی

Хӯни ҷустаи зи соқи пои ғулмон ро

خون جسته ز ساق پای غلمان را

ё дӯхтаи тимҳои ёқӯтӣ

یا دوخته تیم‌های یاقوتی

Хайёт ба ҷайби ҷомаи султон ро

خیاط به جیب جامه سلطان را

ё моҳи ман аз ду чеҳраи вгисўӣ

یا ماه من از دو چهره وگیسوی

Дарбон биҳишт карда шайтон ро

دربان بهشت‌کرده شیطان را

Зулфи сияҳати барони рухи равшан

زلف سیهت برآن رخ روشن

КФрист ки ҳомӣаст имон ро

کفریست‌که حامی است ایمان را

Моҳӣаст кунун ки ман зи шаҳри хеш

ماهی است‌کنون‌که من ز شهر خویش

Зин барзадаам ба пушти икрон ро

زین برزده‌ام به پشت یکران را

Маҳмизи зи дастам аз паии рафтор

مهمیز ز دستم از پی رفتار

Он соъиқаи сайри барқи ҷавлон ро

آن صاعقه سیر برق جولان را

Гуҳи суфта ба наъли санги кҳсорон

گه سفته به نعل سنگ‌کهساران

Гуҳи рафта ба мӯии дами биёбон ро

گه رفته به موی دم بیابان را

Гуҳи рафта ба қулла ӣӣ ки аз рифъат

گه رفته به قله‌یی‌که از رفعت

Ҷо танг намӯда арши яздон ро

جا تنگ نموده عرش یزدان را

эй баси шаби қиргўн ки аз ҳайрат

ای بس شب قیرگون‌که از حیرت

Гуми гашти раҳи мадори даврон ро

گم‌گشت ره مدار دوران را

эй баси шаби тираи кондрўи дастам

ای بس شب تیره‌کاندرو دستم

Нашнохт зи остии гиребон ро

نشناخت ز آستی‌گریبان را

Даҳ нохун ман накард бар рухи фарқ

ده ناخن من نکرد بر رخ فرق

Аз пилки ду чашми мӯии мижгон ро

از پلک دو چشم موی مژگان را

Сад бор ба сина даст молидаам

صد بار به سینه دست مالیدم

Бар сина наёфтам ду пистон ро

بر سینه نیافتم دو پستان را

Парвонаи сифати дилам дар он шабҳо

پروانه صفت دلم در آن شبها

Бо шамъи рухи ту басти паймон ро

با شمع رخ تو بست پیمان را

Вази орзӯии лабат дар он зулмот

وز آرزوی لبت در آن ظلمات

Ҷустам чу Сикандари оби ҳайвон ро

جستم چو سکندر آب حیوان را

Алқсаҳи ман эй парӣ ба ёди ту

القصه من ای پری به یاد تو

Кардам ялаи кишвари сулаймон ро

کردم یله‌کشور سلیمان را

Чун куштаи хушки ташнаи обам

چون‌کشتهٔ خشک تشنهٔ آبم

Сероб кун эй саҳоби аташон ро

سیراب‌کن ای سحاب عطشان را

Он бодаи ноби даҳ ки пиндорӣ

آن بادهٔ ناب ده‌که پنداری

Бо лола сириштаанд райҳон ро

با لاله سرشته‌اند ریحان را

Бар тавр таҷаллӣ арканд нураш

بر طور تجلی ارکند نورش

Аз ҳуши брдклими умрон ро

از هوش بردکلیم عمران را

Гар хўончаҳи мо зи нақл рангин нест

گر خوانچهٔ ما ز نقل رنگین نیست

Рангини созами зи хӯн дил хон ро

رنگین سازم ز خون دل خوان را

Дар деги талаб ба оташи савдо

در دیگ طلب به آتش سودا

Бирён кунам эй писари дилу ҷон ро

بریان‌کنم ای پسر دل و جان را

Лекини мазаи шароби шўробст

لیکن مزهٔ شراب شورابست

Венаи нукта мусалламаст мисатон ро

وین نکته مسلم است مستان را

Дар ман намакии чунонкӣ бояд нест

در من نمکی چنانکه باید نیست

Бигушо ту зи лаби сари намакдон ро

بگشا تو ز لب سر نمکدان را

Зон холи сиёҳу лаъли шӯрангез

زان خال سیاه و لعل شورانگیز

Плпл намакӣ бипош бирён ро

پلپل نمکی بپاش بریان را

Неи неи дилу ҷони маро ба кор ояд

نی نی دل و جان مرا به‌کار آید

Бирён накунам барои ҷонон ро

بریان نکنم برای جانان را

Дил бояду ҷон ки то тавонам кард

دل باید و جان‌که تا توانم‌کرد

Мадҳ аз дилу ҷони слили султон ро

مدح از دل و جان سلیل سلطان را

Шҳзодаҳи ълиқлӣ ки шамшераш

شهزاده علیقلی‌که شمشیرش

Дарҳам шаканд чу шери майдон ро

درهم شکند چو شیر میدان را

Аз лавҳи замир ӯ қазо хонд

از لوح ضمیر او قضا خواند

Дебочаи розҳои пинҳон ро

دیباچهٔ رازهای پنهان را

Дар ҷомаи қадар ӯ қадар бинад

در جامهٔ قدر او قدر بیند

На чарх ва се фаръу чороркон ро

نه چرخ و سه فرع و چارارکان را

Барҳами дузад чу дидаи шоҳин

برهم دوزد چو دیدهٔ شاهین

Аз мори хаданги коми събон ро

از مار خدنگ‌کام ثعبان را

эй кӯфтаи сари ситораи рогрзт

ای‌کوفته سر ستاره راگرزت

Зонгўнаҳ ки захми путки санадон ро

زانگونه‌که زخم پتک سندان را

Чун соъиқаи кобрро зиҳами дард

چون صاعقه‌کابر را زهم درد

Теғи ту барад ба разм хуфтон ро

تیغ تو برد به رزم خفتان را

Андар хабараст коизд аз қудрат

اندر خبر است‌کایزد از قدرت

Бар сӯрати худ нигошти инсон ро

بر صورت خود نگاشت انسان را

Ақроркнди бад-ӣни хабари ҳркоў

اقرارکند بدین خبر هرکاو

Бинад ба рухи ту фари яздон ро

بیند به رخ تو فر یزدان را

Он рўзкаҳ ҳастӣ аз ту шдкомл

آن روزکه هستی از تو شدکامل

Сармоя ба бод рафт нуқсон ро

سرمایه به باد رفت نقصان را

Дар ҳифз ту ҳаст нақш ҳар маънӣ

در حفظ تو هست نقش هر معنی

Ҷузи расм ва асркаҳ нест нисён ро

جز رسم و اثرکه نیست نسیان را

Дар малики ҷалолати ончӣ хоҳӣ ҳаст

در ملک جلالت آنچه خواهی هست

Ҷузи ному нишон ки нест поён ро

جز نام و نشان‌که نیست پایان را

Шамшери тўкўаҳро зиҳами дард

شمشیر توکوه را زهم درد

Зонгўнаҳ ки моҳтоби каттон ро

زآنگونه‌که ماهتاب‌کتان را

Равнақи баради азкмоли шевое

رونق برد ازکمال شیوایی

Як байти ту сад ҳазор девон ро

یک بیت تو صد هزار دیوان را

Ҳргаҳ ки ба қасд базм биншинӣ

هرگه‌که به قصد بزم بنشینی

Бенанди пар аз нишоти айвон ро

بینند پر از نشاط ایوان را

Вонгаҳ ки ба азм разм бархезӣ

وانگه‌که به عزم رزم برخیزی

Ёбанд пар аз наҳанги майдон ро

یابند پر از نهنگ میدان را

Бо Фсҳти арсаи ҷалоли ту

با فسحت عرصهٔ جلال تو

Тангаст маҷоли малики имкон ро

تنگ است مجال ملک امکان را

Бо неъмат суфра навол ту

با نعمت سفرهٔ نوال تو

Хирадаст Наими боғи ризвон ро

خرد است نعیم باغ رضوان را

Дар ҳашари зи бими тўгнаҳи корон

در حشر ز بیم توگنه‌کاران

Бо сар сипаранд роҳи нирон ро

با سر سپرند راه نیران را

Эҳсони туро чаҳ шкргўидкс

احسان ترا چه شکرگویدکس

Каз ҷӯади ту шкрҳости эҳсон ро

کز جود تو شکرهاست احسان را

Аз тӯфон кӣ блрздти андом

از طوفان‌کی بلرزدت اندام

Каз ваҳми ту лрзҳости тӯфон ро

کز وهم تو لرزهاست طوفان را

Бо ҷӯади ту мӯри азин сипас наниҳад

با جود تو مور ازین سپس ننهد

Дар хоки захираи зимистон ро

در خاک ذخیرهٔ زمستان را

Судааст магари ътордклкт

سوده است مگر عطاردکلکت

Бар ҷои мидоди ҷурми кайвон ро

بر جای مداد جرم‌کیوان را

Кандар сухани ту рифъати кайвон

کاندر سخن تو رفعت‌کیوان

Ояд ба назари ҳамеи схндон ро

آید به نظر همی سخندان را

Зонсон ки фалаки асири ҳукми тест

زانسان‌که فلک اسیر حکم تست

Гӯйӣ набӯд асири чавгон ро

گویی نبود اسیر چوگان را

Аз рашки кафат чу лаъли румонӣ

از رشک‌کفت چو لعل رمانی

Хӯн дар ҷигараст дар Аммон ро

خون در جگر است در عمان را

Оварда саҳоби дасти дрпошт

آورده سحاب دست درپاشت

Неи сон ба хурӯши абри Нитсаон ро

نی‌سان به خروش ابر نیسان را

Вази ҳасрати дӯд матбах хонат

وز حسرت دود مطبخ خوانت

Чашмӣаст пари оби абри обон ро

چشمی است پر آب ابر آبان را

Аз бас ки расост ҷомаи қудрат

از بس‌که رساست جامهٔ قدرت

Густарда ба аршу фарши домон ро

گسترده به عرش و فرش دامان را

То бо рухи ёр нисбатӣ бошад

تا با رخ یار نسبتی باشد

Ҳарсол ба фазли гули гулистон ро

هرسال به فضل‌گل‌گلستان را

То маҳшари нисбати ғуломии бод

تا محشر نسبت غلامی باد

Бо хоки раҳи ту чархи гардон ро

با خاک ره تو چرخ‌گردان را