Агар мушоҳидаи хоҳии фурӯғи яздон ро

اگر مشاهده خواهی فروغ یزدان را

Ба садри фазли нигари мирзои сулаймон ро

به صدر فضل نگر میرزا سلیمان را

Чароғи дӯдаи хиролбшркаҳи тоъат ӯ

چراغ دودهٔ خیرالبشرکه طاعت او

зи лавҳи даҳри Фрўшстаҳи нақши исён ро

ز لوح دهر فروشسته نقش عصیان را

Кулем вори аёни байн ба таври сина ӯ

کلیم‌وار عیان بین به طور سینهٔ او

Чу нури водии эмини фурӯғи имон ро

چو نور وادی ایمن فروغ ایمان را

Ҳронкаҳ бинад бар сифт ӯ радои вараъ

هرآنکه بیند بر سفت او ردای ورع

Ба як радо нигарад садҳазори салмон ро

به یک ردا نگرد صدهزار سلمان را

Кафи Каримаш аз баси фишонда дар ятем

کف‌کریمش‌ از بس فشانده در یتیم

Ятеми сохтаи парвардгори Аммон ро

یتیم ساخته پروردگار عمان را

Мрони нишот буд рӯҳро зи суҳбат ӯ

مرآن نشاط بود روح را ز صحبت او

Каз оби чашмаи замзами равони аташон ро

کز آب چشمهٔ زمزم روان عطشان را

з хон фазлаш агар тӯша ӣӣ баради осӣ

ز خوان فضلش اگر توشه‌یی برد عاصی

Ба хӯша ӣӣ нахирад ҳафт боғи ризвон ро

به خوشه‌یی نخرد هفت باغ رضوان را

Ба навъи инсони онсон буд мбоҳотш

به نوع انسان آنسان بود مباهاتش

Ки бар бсоири анвоъи навъи инсон ро

که بر بسایر انواع نوع انسان را

Калом ӯ ҳама ваҳйаст лоҷарами доно

کلام او همه وحی است لاجرم دانا

ЗгФт ӯ накунад фарқи ҳеҷ фарқон ро

زگفت او نکند فرق هیچ فرقان را

зи оби чашмаи оташи фурӯғи ҳикмат ӯ

ز آب چشمهٔ آتش فروغ حکمت او

Фалак ба бод фано дода хоки Юнон ро

فلک به باد فنا داده خاک یونان را

Забон ӯ ба сухани сормисти хораи шикоф

زبان او به‌سخن صارمیست خاره شکاف

Ки бар ду сндс донад паранду санадон ро

که بر دو سندس داند پرند و سندان را

Замонаи ашҳдболлаҳ ба малик ҳастӣ ӯ

زمانه اشهدبالله به ملک هستی او

Ба умр худ нашунидааст номи поён ро

به عمر خود نشنیده است نام پایان را

Спҳркўкбаҳи садрои туе ки кавкаби ту

سپهرکوکبه صدرا تویی‌که‌کوکب تو

Шикастаи кавкабаи ҳафт осмони гардон ро

شکسته‌کوکبه هفت آسمان‌گردان را

Паии тазаккури мадҳи ту шастаи ҳофизи рӯҳ

پی تذکر مدح تو شسته حافظ روح

зи лавҳи ҳофизаи носи нақши исён ро

ز لوح حافظهٔ ناس نقش عصیان را

Ба боғи маҷди ту сиснбристи чархи кабӯд

به باغ مجد تو سیسنبریست چرخ‌کبود

Чаҳ ифтихор ба сиснбрии гулистон ро

چه افتخار به سیسنبری‌گلستان را

Сипеҳри рои турои офтоб тобон хонд

سپهر رای ترا آفتاب تابان خواند

Чу нек дид стғФоргФти бӯҳтон ро

چو نیک دید ستغفارگفت بهتان را

Аз он сипас з дар шарми зеби базми ту сохт

از آن سپس ز در شرم زیب بزم تو ساخت

Чу офтобаи зари офтоби тобон ро

چو آفتابهٔ زر آفتاب تابان را

Туро ба малики ҳунар шоҳ дид ва бо худгуфт

ترا به ملک هنر شاه دید و با خودگفت

Ки офтобаи зар лоиқаст султон ро

که آفتابهٔ زر لایق است سلطان را

Набӯд огаҳи азин моҷрокаҳи андари шаръ

نبود آگه ازین ماجراکه اندر شرع

зи зар ва сим насозанд оби дастон ро

ز زر و سیم نسازند آب دستان را

Заъифи пайкари ту як ду мушти стхўонст

ضعیف پیکر تو یک دو مشت ستخوانست

Казуаст тӯша ҳастӣ эй имкон ро

کزوست توشهٔ هستی همای امکان را

Ҳар онкӣ дид танати хираи мондкз чаҳ худоӣ

هر آنکه دید تنت خیره ماندکز چه خدای

Гузидаи брдўи ҷаҳони як ду мушти стхўон ро

گزیده بردو جهان یک‌دو مشت ستخوان را

Ба роҳи язд чу ёқӯби дидаи гашти сифед

به راه یزد چو یعقوب دیده‌گشت سفید

зи шавқи хоки раҳати серумаи сипоҳон ро

ز شوق خاک رهت سرمهٔ سپاهان را

зи нури рои тугар дам зад офтоб маранҷ

ز نور رای توگر دم زد آفتاب مرنج

Ки илтиҳоб табаш мӯҷибаст ҳазён ро

که التهاب تبش موجبست هذیان را

зи ҳиҷри Аҳмади мурсали ҳнини ҳаннона

ز هجر احمد مرسل حنین حنانه

Агар қарини анин сохт арши яздон ро

اگر قرین انین ساخت عرش یزدان را

Шаби фироқи ту низ ин замони зи нолаи язд

شب فراق تو نیز این زمان ز نالهٔ یزد

Намӯда ҳнон бар аҳли язди ҳнон ро

نموده حنان بر اهل یزد حنان را

Бзргўоро аз рӯй шавқи Қоонӣ

بزرگوارا از روی شوق قاآنی

Диҳад ба мадҳи ту зевари арӯси девон ро

دهد به مدح تو زیور عروس دیوان را

Ки то ба рӯзи қиёмати бузурги бори худоӣ

که تا به روز قیامت بزرگ بار خدای

зи вай дареғ надорад атоу эҳсон ро

ز وی دریغ ندارد عطا و احسان را