Хуррами баҳори ман ки зи ъидости тоза тар

خرم بهار من‌که ز عیداست تازه‌تر

Дар аввали баҳор чу ид омад аз сафар

در اول بهار چو عید آمد از سفر

Аз роҳ норасида шавам рост аз замин

از راه نارسیده شوم راست از زمین

Корами ҳаме ба бар қадами он срўкошмр

کارم همی به‌بر قدم آن سروکاشمر

Хандон ба нозгФт ки озодаи сарв ро

خندان به نازگفت‌که آزاده سرو را

Нашунидаам ҳнўзксӣ оварад ба бар

نشنیده‌ام هنوزکسی آورد به‌بر

Борӣ ба барграфтаму бўсидмш чунонк

باری به ‌برگرفتم و بوسیدمش چنانک

Дорад ҳнўзкому лабами таъми нешикар

دارد هنوزکام و لبم طعم نیشکر

Бншондмш ба пешу мӣии додмш казу

بنشاندمش به پیش و مئی دادمش‌کزو

Ҳамранг лола шуд рухи он моҳи Кошғар

همرنگ لاله شد رخ آن ماه‌کاشغر

Май дарҷгар чу рафт шўдхўн ва зон май аш

می‌درجگر چو رفت‌شودخون‌و زان‌می‌اش

Ориз ба ранг хӯн шуд норафта дар ҷабр

عارض به رنگ خون شد نارفته در جبر

Гуфтам кунун ки рӯй ту аз май чу гули шкФт

گفتم‌کنون‌که روی تو از می چو‌ گل شکفت

Қадре шкрФшони зи лаби хеш эй писар

قدری شکرفشان ز لب خویش ای پسر

Зеро ки ҳаст чашми ту бемор ва лозимаст

زیرا که هست چشم تو بیمار و لازمست

Баҳри алоҷи мардуми бемори глшкр

بهر علاج مردم بیمار گلشکر

Гуфт эй ҳаким ҳикмат мафруш ва ме бануш

گفت ای حکیم حکمت مفروش و می بنوش

Ноед ҳунар ба кор кун фикри симу зар

ناید هنر به‌کار کن فکر سیم و زر

Ҳол бигӯ ки соли куҳан бар ту чун гузашт

حال بگو که سال کهن بر تو چون‌‌ گذشت

Фтми нкўгзшти зи алтофи додгар

‌فتم نکوگذشت ز الطاف دادگر

Аз ҳоли соли тоза ки ояд хабар мапурсат

از حال سال تازه‌که آید خبر مپرست

Худ бенгарӣ аёну аёни беҳтар аз хабар

خود بنگری عیان و عیان بهتر از خبر

Гар дасти ман тиҳӣ буд аз симу зар чаҳ бок

گر دست من تهی بود از سیم و زر چه باک

Дорам дилӣ чу дарёи лабрези азгҳр

دارم دلی چو دریا لبریز ازگهر

Ганҷи ризои вкнҷи қаноати маро бас аст

گنج رضا وکنج قناعت مرا بس است

Ҳосили з ҳар чаҳ ҳаст ба гетии зи хушк ва тар

حاصل ‌ز هر چه‌ هست به‌‌ گیتی ز خشک و تر

Дар тан чу рӯ ҳ дорам гӯр ъўр бош тан

در تن چو رو‌ح دارم‌گور عور باش‌ تن

Дар сар чу мағз дорам гӯ ъўр бош сар

در سر چو مغز دارم‌ گو عور باش‌ سر

Пашмии кулоҳро Чехияанд моҳи машки буи

پشمی‌کلاه را چکند ماه مشک‌بوی

Мишкӣни либосро Чехияанд ёри симбр

مشکین لباس را چکند یار سیمبر

Ман ҳамчуи қутби сокину шеърам чу осмон

من همچو قطب ساکن و شعرم چو آسمان

Доим ба гардишаст зи ховар ба бохтар

دایم به‌گردش‌ است ز خاور به باختر

Чун офтоби ҳиммати парвини гарои ман

چون آفتاب همت پروین‌گرای من

Бигрифта шарқу ғарби ҷаҳони зери болу пар

بگرفته شرق و غرب جهان زیر بال و پر

Сад сол ҳаст нонам бар суфраи қазо

صد سال هست نانم بر سفرهٔ قضا

Омодаасту обам дар кӯзаи қадар

آماده است و آبم در کوزه قدر

Дай рафт ва рӯзӣ омаду имрӯзи ҳам гузашт

دی رفت و روزی آمد و امروز هم‌ گذشت

Фардо чу шуд ҳам ояд рӯзяш бар асар

فردا چو شد هم آید روزیش بر اثر

Фардо ҳануз номдаҳ ва нонамӯда ҷурм

فردا هنوز نامده و نانموده جرم

Рӯзяш аз чаҳ баради раззоқи ҷонвар

روزیش از چه برد رزاق جانور

Дай чун гузашт ва хондӣ фардоаши рӯзи пеш

دی چون ‌گذشت و خواندی فرداش روز پیش

Пас ҳарчӣ ҳаст фардо чун дайаст дар гузар

پس هرچه ‌هست فردا چون دیست در‌گذر

Ъзу ҷалоли ман ҳама дар меҳр Мустафо аст

عز و جلال من همه در مهر مصطفی است

Венаи шеър тарка ҳасташ рӯҳи алқудси падар

وین شعر ترکه هستش روح‌القدس پدر

Ҳар шеър тарка гӯям дар мадҳи Мустафо

هر شعر ترکه‌گویم در مدح مصطفی

Рӯҳами зи арши гўидкоҳснт эй писар

روحم ز عرش گویدکاحسنت ای پسر

Зон пас Фариштагонро з эзад расад хитоб

زان پس فرشتگان را ز ایزد رسد خطاب

Кин мурғро ба шоха тӯбо сазад мақар

کاین مرغ را به شاخهٔ طوبی سزد مقر

Вонгаҳи Фариштагонро бо ҳайратии азим

وانگه فرشتگان را با حیرتی عظیم

Гӯйанд нарми нармаки пинҳон ба икдгр

گویند نرم نرمک پنهان به یکدگر

Бахи бах бар ин ҷалол ки чашми ситораи кӯр

بخ‌بخ بر این جلال ‌که چشم ستاره ‌کور

Ҳаии ҳаии азин мақол ки гӯши замонаи кар

هی‌هی ازین مقال‌ که ‌گوش زمانه ‌کر

Чун моҳами ин мақолати ширини з ман шунид

چون ماهم این مقالت شیرین ز من شنید

Зонгўнаҳи моти гашт ки дар равшании басар

زانگونه مات ‌گشت‌ که در روشنی بصر

Онгаҳ ба рақсу ваҷд ва тараб омад ончнонк

آنگه به‌ رقص ‌و وجد و طرب آمد آنچنانک

Аз ҷунбиши насими дарахтони борвар

از جنبش نسیم درختان بارور

Гуфтои пас аз влои худоу расӯлу ол

گفتا پس‌ از ولای خدا و رسول و آل

Аз мардумон ъзизтрт кист дар назар

از مردمان عزیزترت‌ کیست در نظر

Гуфтам тўгрчаҳ ҳастӣ чун ҷон барам азиз

گفتم توگرچه هستی چون جان برم عزیز

Меҳри азизи хон буд аз ту азизтар

مهر عزیز خان بود از تو عزیزتر

Унвони офариниш ва қонӯн доду дайн

عنوان آفرینش و قانون داد و دین

Дебочаи ҷалолату Фҳри сети фолу фар

دیباچهٔ جلالت و فهر ست فال و فر

Мерай ки ном ӯро бар донагар дманд

میری که نام او را بر دانه‌ گر دمند

Нокуштаи решаи ораду норустаи барг ва бар

ناکشته ریشه آرد و نارسته برگ و بر

эй каз ҳароси теғи ту ҳангоми гиру дор

ای‌ کز هراس تیغ تو هنگام‌ گیر و دار

Хасм туро шавад мижа дар чашми нештар

خصم ترا شود مژه در چشم نیشتر

Мағз ва диласт гӯйии андоми ту тамом

مغز و دل است‌ گویی اندام تو تمام

Каз пой то ба сари ҳамаи ҳўшстӣу ҳунар

کز پای تا به سر همه هوشستی و هنر

Шоҳаншаҳу атобаки аъзам ки ҳар ду ро

شاهنشه و اتابک اعظم‌ که هر دو را

ои ради суҷуди рӯзу шаб аз чархи моҳу хур

آ‌رد سجود روز‌ و شب از چرخ ماه و خور

Он шамс нўрбхшаст ин моҳи нургир

آن شمس نوربخش است این ماه نورگیر

Ту бастаи пеш ҳар ду ба тоъати ҳамеи камар

تو بسته پیش‌هر دو به‌طاعت‌همی‌کمر

Ваон шамс ва он қамарро зон рӯи назар ба тест

وان ‌شمس و آن‌ قمر را زان ‌رو نظر به تست

Кандар саодатии ту чу брҷиси мштҳр

کاندر سعادتی تو چو برجیس مشتهر

Аз ҳар назари фузун ба саодат шимурда анд

از هر نظر فزون به سعادت شمرده‌اند

Таслиси муштариро бо шамс ва бо Қуми р

تثلیث مشتری را با شمس و با قم‌ر

Бар даргаи малик ки сулаймон оламаст

بر درگه ملک ‌که سلیمان عالمست

Худоами ту зи мӯр ва малах ҳаст бештар

خدام تو ز مور و ملخ هست بیشتر

Зон гӯнаи мнkинди харгӯши модҳҳӣ

زان گونه منkیند خرگوش مادهحی

Кзҳибт ту бинад дрҳмлаҳи шери нар

کزهیبت تو بیند درحمله شیر نر

Сарвӣ ки рӯзи ҷӯад ту коранд бар замин

سروی‌ که روز جود تو کارند بر زمین

Он срўгўнаҳи гӯна чу т рабӣ диҳад самар

آن سروگونه‌گونه چو ط‌ربی دهد ثمر

Яздон гузошт номи туро аз азали азиз

یزدان گذاشت نام ترا از ازل عزیز

Номӣ ки ӯ гузорад аинсон кунад асар

نامی که او گذارد اینسان کند اثر

Қоонёи Аннани саманд сухан бикаш

قاآنیا عنان سمند سخن بکش

Андеша кун з кед ҳасудони бади сайр

اندیشه‌ کن ز کید حسودان بد سیر

Ту машк мефишонӣ ва дорад адуи зуком

تو مشک می‌فشانی و دارد عدو زُکام

Вази буи машк гирад мзкўми дардисар

وز بوی مشک گیرد مزکوم دردسر

Кед аду агарна сабаб шуд чаро чунин

کید عدو اگرنه سبب شد چرا چنین

Назд азизи меҳтари худ хорами ин қадар

نزد عزیز مهتر خود خوارم این قدر

Гар нола Эй намӯд ниҳони абри калаки ман

گر ناله‌ای نمود نهان ابر کلک من

Аз раъд чора нест чу резади ҳамеи мтр

از رعد چاره نیست چو ریزد همی مطر

То сулҳу ҷанг ҳар ду буд дар миёни халқ

تا صلح و جنگ هر دو بود در میان خلق

То шару хайр ҳар ду буд қисмати башар

تا شر و خیر هر دو بود قسمت بشر

Ҷангати насиби душману сулҳати насиби дӯст

جنگت نصیب دشمن و صلحت نصیب دوست

То зини халили хайри барад зон ҳасуди шар

تا زین خلیل خیر برد زان حسود شر

Эзади канор дар ду ҷаҳонати азизу боз

ایزد کنار در دو جهانت عزیز و باز

Бар ҳарчӣ дӯст дорад бахшад турои зафар

بر هرچه دوست دارد بخشد ترا ظفر